ဒီေန႔အလုပ္လုပ္ရတာစိတ္မပါဘူး။ ဘာျဖစ္ေနတာလည္းဆိုေတာ့ပ်င္းေနတာေပါ့။ ဘာမွလည္းလုပ္ခ်င္စိတ္မရွိဘူး။ စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႔စာေတြထုိင္ဖတ္ေနလုိက္တယ္။ သူေဌးျမင္ရင္ေတာ့ေဂ်ာင္းေတာ့လုိ႔ေျပာမလားမသိဘူး။ ဟီဟီ.... မ်က္လံုးကအိပ္ခ်င္ေနၿပီး၊ လည္ပင္းကနာေနတယ္။ ဘယ္လုိျဖစ္တာလည္းဆုိေတာ့ အေအးမိတာပါ။ မေန႔က ေရခ်ိဳးေခါင္းေလွ်ာ္ၿပီး စတန္႔ထြင္လုိက္တာ။ အခုေတာ့ျဖစ္ၿပီ၊ ဘယ္လုိစတန္႔ထြင္တာလည္းဆုိေတာ့ အခန္းထဲမွာ အဲကြန္းေရာ၊ပန္ကာေရာဖြင့္ၿပီးရုတ္ရွင္ၾကည့္တာပါ၊ တမ်ိဳးမထင္ပါနဲ႔။ မေန႔ကအိမ္မွာကိုယ္တေယာက္တည္းရွိေတာ့လုပ္ခ်င္တုိင္းလုပ္ေနတာ။

ညေနသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ခ်ိန္းထားတာရွိတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္မနက္ဖန္ျပန္မွာမုိ႔ႏွဳတ္ဆက္ပြဲလုပ္မယ္။ ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကမေန႔ကမွေရာက္လာတာမို႔အႀကိဳပြဲလုပ္မယ္။ ေပါင္းလုပ္တာေပါ့၊ အဟီ...သူတုိ႔ကကိုယ့္ကိုေကၽြးခိုင္းတယ္။ဒါေပမယ့္ ညေနကိုဆရာလည္းလာမယ္တဲ့..အဲ့ဒီေတာ့ ခြိခြိ။

စေနေန႔က Beachမွာ လမ္းေလွ်ာက္ပြဲလုပ္တာသြားရေသးတယ္။ ကိုယ္တို႔ရုံးက စပြန္ဆာေပးတဲ့အထဲပါေနတာ့ရုံးအေနနဲ႔သြားေပးရတာေပါ့။ ပူလုိက္တာ ...ေျပာမေနနဲ႔။ဒါေတာင္ေတာ္ေသးတယ္ မန္ေနဂ်ာက ကိုယ့္ကိုသနားလို႔ ဟိုမွာအရမ္းပူတယ္တဲ့ ငါနင့္ကို၁၂ေလာက္မွျပန္လာေခၚမယ္ဆိုၿပီးရုံးမွာထားခဲ့လုိ႔။ မဟုတ္ရင္ဟိုမွာမနက္၉နာရီေလာက္ထဲက၀ဋ္သြားခံေနရမွာ။ ၿပီးေတာ့ဘာမွလည္းမဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္တုိ႔ကေတာ့ပြဲထဲမွာသိပ္မေနပါဘူး။ ဟီ အိမ္သာသြားမယ္ေျပာၿပီးေလွ်ာက္လည္ေနက်တာ။ သူငယ္ခ်င္းေတြေဆာ့ထားတဲ့မူဗြီေလးတင္ေပးအံုးမယ္။အရမ္းရီရတာပဲ...သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကိုေပးျပတာ၊ သူက ေဘာလံုးထဲကိုေမ်ာက္မေတြ၀င္ေဆာ့ေနတာတဲ့။ ဟိုကၾကားသြားရင္ေတာ့ရုိက္ေပါက္ပဲ။

ကဲအလုပ္ေလးဆက္လုပ္လုိက္ပါအံုးမယ္။ အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစရွင္။

မဂၤလာပါရွင္...သူမေလးတေယာက္အလုပ္ေတြနဲ႔လံုးခ်ာလည္ေနလို႔ ဘေလာ့ေလးကိုပစ္ထားမိသလိုျဖစ္ေနတယ္။ အခုလည္းအလုပ္ထဲကေနပို႔စ္ခိုးတင္တာပါ။ ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး ညီမေလးပို႔ေပးတဲ့ေဖာ္၀ပ္ေမးလ္ေလးကိုသေဘာက်လို႔ တင္ျဖစ္တာပါ။ တခါတေလက်ေတာ့လည္းစိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ရီရတာဟာ လူရဲ့စိတ္ကိုေပါ့ပါးေစတာအမွန္ပါပဲ။

အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့က်ပါေစရွင္။

ေန႔လည္က ထမင္းသြားစားေတာ့ ကိုယ့္စီနီယာက Holidayမွာဘယ္သြားဖို့အစီအစဥ္ရွိလည္းတဲ့။ နင့္အိမ္ျပန္မွာလားတဲ့ေမးလာတယ္။ သူမေလးလည္း အင္းလို႔ ဒီဇင္ဘာက်ရင္ျပန္ဖို႔အစီစဥ္ရွိတယ္လို႔ဆုိေတာ့သူက ဘယ္ႏွရက္ေလာက္ျပန္မွာလည္းတဲ့။ ၂ပတ္ေလာက္ေပါ့လို႔၊ ငါက ဟိုေန႔က ခြင့္၁ရက္ယူၿပီးသားဆိုေတာ့ ၁၃ရက္ပဲက်န္ေတာ့မယ္လို႔ ဒါေပမယ့္ခရစ္စမတ္ေဟာလီးေဒးရယ္၊ New Yearရယ္ပါေပါင္းယူမယ္ဆုိရင္ ၁၄ရက္ေလာက္ေတာ့ေနလို႔ရမယ္ဆိုၿပီး ကြိစိကြစိေျပာမိတယ္။ သူက အင္းတဲ့မန္ေနဂ်ာနဲ႔အရင္ေမးၾကည့္အံုးတဲ့၊ သူတို႔အဲ့ေလာက္ခြင့္ရက္ရွည္ေပးမေပးဆုိတာကိုတဲ့။
ငါအရင္ႏွစ္က ခြင့္၉ရက္ေလာက္ဆက္တုိက္ယူတာကို ပြစိပြစိလုပ္ခံရတယ္တဲ့ဆိုၿပီး ဘာညာသာဒကာေနၾကာကြာစိေပါ့။

မေန႔ကလည္းအိမ္ကိုဖုန္းဆက္ေတာ့ ေဖတို႔ေမတုိ႔က ကိုယ္ျပန္လာရင္သြားဖို႔လာဖို႔ကိုအခုထဲက အစီစဥ္ဆြဲေနၿပီ။ အဟင့္.... ျပန္ခ်င္လာၿပီ။ မႏွစ္က ဒီအခ်ိန္အိမ္မွာေပါ့။ ေက်ာင္းၿပီးေတာ့ အိမ္မွာ၁လျပန္ႏွပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေပါ့။
ဒီဇင္ဘာဆိုကိုယ္တို႔ဆီမွာ ႏွင္းျမဴေတြဆိုင္းၿပီး ခိုက္ခိုက္တုန္ေအာင္ခ်မ္းေနေလာက္ေရာေပါ့။ မနက္ဆိုေမာင္ေလးညီမေလးေတြနဲ႔လမ္းထြက္ေလွ်ာက္လို႔ရမယ္၊ ႀကိဳးခုန္လို႔ရမယ္၊ တန္းနစ္ကစားလုိ႔ရမယ္။ ၿပီးရင္ အေဒၚျပင္ေပးထားတဲ့ ထမင္းပူဆီဆမ္းနဲ႔အေၾကာ္ရယ္ ေကာ္ဖီပူပူေလးရယ္ကိုေမာင္ႏွမတေတြစကားေဖာင္ဖြဲ႔ရင္းစားက်မယ္။ ေမာင္ဆိုးေလးကခၽြဲၿပီး ခြံ႔ေကၽြးခိုင္းရင္ေကၽြးခိုင္းေနမွာ။ဒါမွမဟုတ္ရင္လည္း ကိုယ္တို႔ေမာင္ႏွမေတြက ကေလးလုပ္ၿပီး ေမေမစားေနတာကိုအတင္းခြံ႔ေကၽြးခိုင္းမယ္။ ေမေမလုပ္ေပးတဲ့ ထမင္းဆုပ္ေလးဆိုကိုယ္တို႔မက္မက္ေမာေမာစားခဲ့ၾကတာေပါ့။ အင္း ေျပာရင္းေတာင္စားခ်င္လာၿပီ။

ၿပီးေတာ့အခုကိုယ္ကထမင္းေလး၊ဟင္းေလးနည္းနည္းခ်က္တက္ေနၿပီဆိုေတာ့အေဒၚနဲ႔အတူေန႔လည္စာကူခ်က္
ေပးမယ္။ ဟီ ကူရွဳတ္မယ္ေျပာတာ။ အားေတြးရင္းေတာင္ေပ်ာ္လာၿပီ။အခုေတာ့အလုပ္ထဲမွာ....ေတာ္ၿပီအလုပ္ဆက္လုပ္ရအံုးမယ္ေတာ္ေန ေဘာ္စိက ပြားေနအံုးမယ္။ ....လြမ္းၿပီေမေရ။

ေရႊျပည္ေတာ္ရယ္ေမွ်ာ္ေလတိုင္းေ၀း။

ေမေမေရ ျပန္လာခ်င္ၿပီဗ်။

"မိုးေပၚမွာၾကယ္တလံုး တိမ္ဖံုးပါလုိ႔ လမသာ၊
သာတဲ့အခါသာပါလိမ့္ နတ္ေဒ၀တာသူဖန္ဆင္း ဖုိးေရႊလမင္း"




ကၽြန္မခ်စ္တဲ့ၾကယ္ေလးေတြပါ။

မဂၤလာပါရွင္။ သူမေလးလည္းအခုတေလာ ဒါရိုက္တာတပိုင္းျဖစ္ေနတယ္။ ဟဲဟဲ စကားလံုးကသိပ္မ်ားႀကီးသြားလားမသိဘူးေနာ္။ အခုလည္းေနာက္ထပ္ေၾကာ္ျငာတစ္ခုနဲ႔မိတ္ဆက္ေပးပါရေစ။ ဒီတခါေၾကာ္ျငာကေတာ့ အစားအေသာက္အေၾကာင္းပါ။ သိၿပီးသားလည္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဘာလုိ႔လည္းဆိုေတာ့အဲ့ဒီဆုိင္ဖြင့္တာ ၃၊၄ရက္ေတာင္ရွိေပါ့။ သူမေလးလည္းမအားတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းမတင္ျဖစ္တာ။ သူမေလးနဲ႔က ဘာေတာ္လည္းဆုိေတာ့ အဟဲ မေျပာျပေတာ့ဘူး၊ ေတာ္ၾကာဆုိင္မွာအလကားသြားစားေနမွာဆုိးလို႔။ ဟဟဟ စတာပါ၊ ကိုယ့္အေဒၚေတြစုဖြင့္ထားတဲ့ဆုိင္ဆုိပါေတာ့။

ဆုိင္ေလးရဲ့ နာမည္ကေတာ့GoldenTriangle(ေရႊႀတိဂံ)တဲ့။ ရွမ္းအစားေသာက္နဲ႔ ထုိင္းအစားစာေတြကိုအဓိကေရာင္းပါတယ္။ ဘယ္မွာရွိလည္းဆုိေတာ့ ျမန္မာတို႔စုေ၀းရာပန္နီစူးလားပလာဇာရဲ့ေျမညီထပ္၊အိုရီရမ္တယ္ေဟာက္စ္ရဲ့ေဘးမွာရွိပါတယ္။ ေနာက္ထပ္သိခ်င္ေသးတယ္ဆုိရင္ေတာhttp://www.goldentrianglefood.com/မွာၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။

အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ပါေစရွင္။

မဂၤလာပါရွင္။ ကၽြန္မလည္းအလုပ္ေတြရွဳတ္ေနတာနဲ႔ဘာစာမွမေရးျဖစ္ဘူး။ ဒီအပတ္အလုပ္မွာလည္းေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းတယ္၊အလုပ္ထဲက သူငယ္ခ်င္း၂ေယာက္ကခြင့္ယူထားေတာ့ သူတို႔အလုပ္ေတြပါ၀ုိင္းကူလုပ္ေပးေနရတယ္။ ကိုယ့္လုပ္ေနက်အပိုင္းမဟုတ္ေတာ့ အမွားအရြင္းမရွိႏုိင္ေအာင္အတက္ႏုိင္ဆံုးႀကိဳးစားလုပ္ရေတာ့ပိုပင္ပန္းတယ္။ clientေတြရဲ့dataေတြလုပ္ရတဲ့အခ်ိန္ဆို စိတ္ပိုပင္ပန္းတယ္။ ကိုယ္ကအရမ္းရွန္းတက္ေတာ့ မွားမွာဆုိးၿပီးထပ္ခါထပ္ခါစစ္ေနတာမၿပီးႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္တပတ္ထဲေတာ့ခြင့္တရက္ယူထားတယ္ မဟုတ္ရင္ေဒါင္းသြားႏုိင္တယ္။

ဟိုေန႔က နားခ်ိန္မွာစိတ္ကူးေပါက္ေပါက္နဲ႔ ကိုယ့္ရဲ့အလုပ္စားပြဲေပၚက ပစၥည္းမြစိမြစိေလးေတြကိုဓါတ္ပံုရိုက္ျဖစ္တယ္။ ဒါေလးေတြကေတာ့correction pen၊ခဲတံ၊ခဲဖ်က္နဲ႔ေပတံေလးေတြပါ။ ျမန္မာျပည္ကသယ္လာတဲ့ပစၥည္းေလးေတြေပါ့ ေက်ာင္းတုန္းထဲကသံုးလာတာ အခုဆုိသူတို႔လည္းအသက္၂ႏွစ္ရွိေပါ့ အဟဲ...။ အဲခဲတံကေတာ့ဟုတ္ဘူး ဒီက၀ယ္လုိက္တာ။ ျမန္မာျပည္က၀ယ္လာတုန္းက အစိမ္းေရာင္ေလး ပိန္ပိန္ပါးပါးေလးနဲ႔ခ်စ္စရာေလး။ အဲ့ဒါကေလး ကၽြန္မပဲအထားမွားသလား၊ ကေလးေတြပဲယူေဆာ့သလားမေျပာတက္ဘူးေပ်ာက္သြားတာ။ အဲ့ဒါေလးေပ်ာက္သြားတုန္းကဆုိ ကၽြန္မသိပ္ႏွေမ်ာမိတယ္။ ၁လေလာက္အသစ္ျပန္မ၀ယ္ျဖစ္ေသးပဲ အဲဒီခဲတံေလးမ်ားျပန္ေတြ႔ေလအံုးမလားဆိုၿပီး လုိက္ရွာမိေသးတယ္။ အဟီ...

ဒါေလးကလည္းေက်ာင္းတက္ထဲကသံုးလာတဲ့ပစၥည္းတခုပါပဲ။ အခုနကပံုမွာေမ့ၿပီးမထည့္မိလုိ႔ သူ႔ကို သက္သက္ မင္းသားလုပ္ခုိင္းလုိက္တယ္။ ဟီ....သူ႔မွာတပ္ေပးထားတဲ့keychangeေလးကိုေတြ႔လား။ သူမေလးရဲ့မန္ေနဂ်ာနဲ႔စီနီယာကဆိုအဲ့ဒါေလးေတြ႔တုိင္းေျပာတယ္။ သူမေလးအစားပုတ္တာသိတာတယ္တဲ့ ဇြန္းနဲ႔ခရင္းကိုအၿမဲေဆာင္ထားတာတဲ့။ဟဟဟ...ၿပီးေတာ့ သူမေလးက stickerေလးေတြဆိုလည္းသိပ္သေဘာက်တာ ၾကည့္သူ႔မွာလည္းstickerရွိတယ္ဟုတ္။ အေပၚက ေပတံေလးမွာလည္းstickerေလးကပ္ေပးထားေသးတယ္။ ဟီ...

ဒါကေတာ့သူမေလးရဲ့အလုပ္စားပြဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘာမွေတာ့သိပ္မရွိဘူး စားပြဲအျပည့္မရိုက္တာ ေဘးမွာစာရြက္ေတြရွဳတ္ပြေနတာရွိေတာ့ေတာ္ၾကာ လန္႔ေျပးသြားမွာဆိုးလို႔ ကြက္ၿပီးေတာ့ပဲတင္လုိက္တာေနာ္။ အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစရွင္။

မဂၤလာပါရွင္။ သူမေလး လည္းမအားတာကတေၾကာင္း၊ ပ်င္းေနတာကတေၾကာင္း အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ စာလည္းမေရးျဖစ္သလို ဘယ္ဆီမွလည္းမလည္ျဖစ္တာ ေမြးေန႔ၿပီးထဲကပဲ။ အခုလည္း စာေရးတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ေၾကာ္ျငာ၀င္တာပါ။ ဟီ ကိုယ့္ကိုဘယ္သူမွမင္းသမီးတင္ၿပီး ေၾကာ္ျငာရုိက္ဖို႔လာမငွားေတာ့ ကိုယ္ကပဲေၾကာ္ျငာေပးရတယ္ဆုိပါေတာ့။ ေၾကာ္ျငာခကေတာ့ ေဟာ့ေပါ့လုိက္ေကၽြးမယ္ဆိုလားပဲ။ ဟီဟီ မိုးကုတ္သားေရ ငါေတာ့ေၾကာ္ျငာေပးလုိက္ၿပီေနာ္။ လိုက္ေကၽြးဖုိ႔သာျပင္ေပေတာ့။ အဟက္...အလကားစတာပါ။

စကားရွည္ေနတာနဲ႔လုိရင္းကိုမေရာက္ေတာ့ဘူး။ ေၾကာ္ျငာခ်င္တာကေတာ့ ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးရဲ့ မဟာသၾကၤန္ပြဲျဖစ္ပါတယ္ရွင္။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္သၾကၤန္ေနာက္က်ၿပီးမွလုပ္ရတယ္ဆုိေပမယ့္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ပြဲေတာ္ႀကီးျဖစ္လာမယ္ဆုိတာ က်ိန္းေသပါတယ္။ ဘာေတြပါမလည္းဆုိတာေတာ့ကၽြန္မမေျပာေတာ့ဘူးေနာ္။ ေအာက္ကပိုစတာထဲမွာၾကည့္ၾကည့္လုိက္ပါေတာ့။ အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ႏုိင္ပါေစရွင္။

မဂၤလာပါရွင္။ ဒီေန႔ ၁၄.၅.၂၀၀၉ရက္ေန႔ဟာ သူမေလးရဲ့ ၂၂ႏွစ္ေျမွာက္ေမြးေန႔ေပါ့။ တိုက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ ေမြးေန႔၊ေမြးရက္ တထပ္တည္းက်တဲ့ႏွစ္လည္းျဖစ္ေနတယ္။ ဒီေန႔ေလးကို ရင္ခုန္စြာနဲ႔ေစာင့္ေနခဲ့ရတယ္ဆိုရင္ ယံုႏုိင္မလား။


ပထမဦးစြာ သူမေလးကို လူ႔ေလာကထဲေရာက္ေအာင္ အသက္နဲ႔ရင္းၿပီးေမြးထုတ္ေပးခဲ့တဲ့ ခ်စ္ေသာေမေမ့ကို သမီးမေမ့မေလွ်ာ့ကန္ေတာ့ပါတယ္။ ေမေမႏွင့္ထပ္တူထပ္မွ် သမီးဒီေလာကထဲေရာက္လာခ်ိန္မွာ တင့္ေတာင္းတင့္တယ္ေနႏုိင္ေအာင္ လုပ္ကိုင္၊ ရွာေဖြေကၽြးေမြးခဲ့တဲ့ ေဖေဖ့ ကိုလည္း ကန္ေတာ့ပါတယ္။ ဒီ၂၂ႏွစ္အတြင္း သမီး ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံနဲ႔ျပစ္မွားမိခဲ့တာရွိရင္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါလို႔ သမီးဒီစာေလးနဲ႔ ကန္ေတာ့ ေတာင္းပန္ပါရေစ။ သမီးဆုိတာျဖစ္လာဖို႔ အတြက္ေဖေဖနဲ႔ေမေမ့ကို ဆံုခြင့္ေပးတဲ့ ေက်းဇူးတင္ထုိက္သူအားလံုး၊ ဖိုးဖိုး ဖြားဖြား အားလံုးကို သမီးကန္ေတာ့ပါတယ္။ ေနာက္ ေလးေလး၊ အန္တီ၊ ကိုကို၊မမအားလံုးကိုလည္း သမီး ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံနဲ႔ျပစ္မွားမိခဲ့တာရွိရင္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါလို႔ ကန္ေတာ့ေတာင္းပန္ပါတယ္ရွင္။ ေမာင္ေလးနဲ႔ညီမေလး ေတြကိုလည္း မမေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ မမရဲ့၂၂ႏွစ္တာတေလွ်ာက္လံုးမွာ မမနဲ႔အတူ ေဖေဖ၊ေမေမတို႔ကို စိတ္အခ်မ္းသာဆံုးျဖစ္ေအာင္ က်ိဳးစားေပးခဲ့တဲ့အတြက္ မမ ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္။


ေဖေဖနဲ႔ေမေမ့ကိုလည္း သမီးေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္။ ဘာလုိ႔လည္းဆုိေတာ့ သမီးရဲ့ေမြးေန႔ကို မေမ့မေလွ်ာ့ တကူးတက လုပ္ေပးတဲ့အတြက္ေပါ့။ အကို၊ အမ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးႏွင့္တကြ ဦးေလး၊ အန္တီေလးတို႔ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။ ဒီ့ထက္ဆက္ၿပီးလည္းဘာေရးရမွန္းမသိေတာ့ဘူး။ ေသျခာတာကေတာ့ ကၽြန္မစိတ္ေပ်ာ္ေနတယ္။ စိတ္ၾကည္ႏူးေနတယ္ဆုိတာအမွန္ပါပဲ။ အခုပိုစ္ေလးကို ညထဲကေရးမလို႔ပဲ ဒါေပမယ့္ အရမ္းအိပ္ခ်င္ေနတာ့ မေရးျဖစ္လုိက္ဘူး။ ၁၂နာရီထိုးေတာ့ ကၽြန္မအတြက္Wishလုပ္တဲ့ Messageေတြတခုၿပီးတခုေရာက္လာတာေတာင္ ကၽြန္မမ်က္လံုးဖြင့္ၿပီးေကာင္းေကာင္းမၾကည့္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ စာေတာ့ျပန္ျဖစ္တယ္ထင္တာပဲ။ ကၽြန္မရဲ့ေမြးေန႔ကို မေမ့မေလွ်ာ့ Wishလွမ္းလုပ္ေပးတဲ့ ရံုးကစီနီယာမမနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းအကိုအမေတြကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။


ဒီေန႔ မနက္ျမန္မာႏုိင္ငံက ၁၀နာရီက်ရင္ ေဖေဖနဲ႔ေမေမက ကၽြန္မတို႔နားက စာသင္ေက်ာင္းမွာစာသင္ေနတဲ့ ကေလးေတြကို ကၽြန္မေမြးေန႔အထိန္းအမွတ္အေနနဲ႔ ထမင္းေကၽြးျဖစ္မယ္။ ေႏြရာသီႀကီး စာသင္တဲ့ကေလးေတြရွိလားဆုိ ရွိပါတယ္။ နယ္လွည့္သာသနာျပဳဘုန္းဘုန္းက ေႏြရာသီယဥ္ေက်းမွဳရက္တုိသင္တန္းလာဖြင့္တဲ့အတြက္ ေက်ာင္းမွာကေလးေတြအမ်ားႀကီး တက္ေနတာရွိပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္းကုိလည္းအာရွဳဏ္ဆြမ္း၊ ေန့ဆြမ္းကပ္ရင္း ကေလးေတြကိုထမင္းေကၽြးတာပါ။ အေယာက္၇၀၀ေလာက္ရွိမယ္ေျပာတယ္။ ဟုိေန႔ကေဖေဖ့ေမြးေန႔တုန္းကေတာ့ ေရႊရင္ေအး၊ မုန္႔လက္ေဆာင္းနဲ႔ အာလူးပူတင္းေကၽြးတယ္တဲ့။ ဒီေန႔ သူမေလးေမြးေန႔မွာေတာ့ ရက္ထပ္ႏွစ္နဲ႔လည္းဆံုလုိ႔ တကူးတက ထမင္းေကၽြးျဖစ္တာတဲ့။ ဒီေန႔ကတုိက္တုိက္ဆိုင္ဆုိင္ သင္တန္းရဲ့ေနာက္ဆံုးေန႔ ဆုေပးတဲ့ေန႔လည္းျဖစ္တယ္တဲ့။ ေဖေဖ၊ ေမေမ ကိုေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္။ ညီမေလးေတြကေတာ့ဘာလုပ္ေပးမယ္မေျပာတက္ဘူး။ မေန႔ညကဖုန္းေခၚၾကည့္တာမရဘူး။ ဒီမနက္မွထပ္ေခၚၾကည့္ရမယ္၊ ဒီညေနရံုးဆင္းရင္ ဦးေလးနဲ႔ အန္တီေလးတို႔ကိုညစာလုိက္ေကၽြးျဖစ္မယ္။ စိတ္၀င္စားရင္ လက္တို႔လုိက္ေနာ္။ :P
အကိုေတြအမေတြကိုက ၁၀ရက္ေန႔ကေကၽြးၿပီးၿပီ။ အဲ့ေန႔ကဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလည္းသြားျဖစ္တယ္။ အကိုနဲ႔မမတေယာက္က islamicေတြျဖစ္ေနေတာ့ Halalဆုိင္ကိုရွာထားရတာ အရင္ တလေလာက္တည္းကပဲ။ ကုိယ္ကလည္းကုလားစာေတြမစားတက္ဘူး။ မမကလည္း ပူပူစပ္စပ္ေလးစားခ်င္တယ္ဆုိလုိ႔ Soul Gardenမွာပဲစားျဖစ္လုိက္တယ္။ အကို၊မမတို႕ကုိလည္းေက်းဇူးပါေနာ္။ အခ်ိန္မရေတာ့လုိ႔ အကိုမမတုိ႔ေပးတဲ့လက္ေဆာင္ေတြကို မႀကြားေတာ့ဘူးေနာ္။ ခ်စ္ခ်စ္ကလည္းလက္ေဆာင္ပို႔ေပးထားေသးတယ္။ ဟီ ေနာက္ ေမေမနဲ႔ညီမေလးေတြကလည္းပို႔ေပးထားေသးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ဒီလကုန္ေလာက္မွေရာက္မယ္ထင္တယ္။ အကိုတေယာက္ကလည္းလွမ္းပို႔ေပးထားေသးတယ္ အဲ့ဒါလည္း မေရာက္လာေသးဘူး။ :(


ဒါကေတာ့ အကို၊အမေတြဆုေတာင္းေပးတဲ့ ေမြးေန႔ဆုေတာင္းေလးပါ။

May (our little sis), Happy birthday in advance and thank you so much for your AUSPICIOUS dinner.


WE ALL WISH WITH LOTS OF GOOD LUCK & BEST WISHES TO YOUR LONG ENJOYFUL AND SUCCESSFUL LIFE.



ဒါကေတာ့ ေက်ာင္းတုန္းကသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ေပါ့၊ ႏုိင္ငံမတူေပမယ့္ အခုခ်ိန္ထိညီမေတြကိုခင္ေနခဲ့တာေလ... Thz Q Ashi....

Happy Happy B'day dear... May all ur sweet dreams come true...
Wishing u a brilliant year ahead :)
tc always..

With lots of luv n hugs....





ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကပံုေတြပါ၊ အခုေတာ့ျပန္အိပ္လုိက္အံုမယ္ေနာ္။ မနက္က်မွမုန္႔ထပ္ေကၽြးမယ္၊ ၄နာရီခြဲေနၿပီ။ မဟုတ္ရင္မနက္ေဒါင္းေနမယ္၊ ဟီ။

အားလံုးပဲေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ႏုိင္ၾကပါေစရွင္။

* Friends Star *ဟုိေန႔ကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လက္ကျမင္းၿပီးေလွ်ာက္လုပ္ထားတာပါ။သူမ်ားလုပ္တဲ့စတုိင္ကိုသေဘာက်လို႔ လုိက္လုပ္ၾကည့္တာ။ ဘယ္ဟာသူမေလးျဖစ္မယ္လို႔ထင္လည္း။ ခန္႔မွန္းၾကည့္ေနာ္၊ မွန္တဲ့သူ မနက္ျဖန္ေမြးေန႔မွာ အ၀ေကၽြးမယ္။

စဥ္းစားေလစိတ္ညစ္ေလ။ ဟုတ္တယ္....ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ကိုယ့္အိတ္ထဲကပိုက္ဆံသူမ်ားအိတ္ထဲအလကား ထည့္ေပးလုိက္ရေတာ့မွာမို႔ပါ။ ၂၈ရက္ေန႔သူမေလးPRတင္ျဖစ္မယ္။ အဲ့ဒါနဲ႔ဘာဆုိင္တုန္းဆိုေတာ့ဆုိင္ပါတယ္။ ကိုယ့္Passportကသက္တမ္း၇လပဲက်န္ေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ သက္တမ္းတိုးဖို႔လိုအပ္တယ္ဆုိပါေတာ့ အဲ့ဒါကိုစဥ္းစားၿပီး ေခါင္းကဆင္ေခါင္းေလာက္ႀကီးသြားတယ္။ Passportသက္တမ္းတိုးရင္ သူတို႔သက္မွတ္ထားတဲ့ေၾကးက ၃၀၀၊ အဲ့ဒါၿပီး ကိုယ္ကိုင္တဲ့Passကိုသူတို႔သက္မွတ္ေၾကးက အရင္က ၁၁၀တဲ့အခုေတာ့ ၁၃၀ျဖစ္သြားၿပီေျပာတာပဲ။ ငိုျပရင္ေတာ့နည္းနည္းေလွ်ာ့ႏုိင္တယ္ေျပာတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္မွအဲ့လုိမလုပ္တက္တာ။ သူတို႔ကိုလည္းအဲ့လိုမလုပ္ခ်င္ဘူး...အဲ့ဒီေတာ့ကိုယ္က တလံုးတည္း ၈၀၀ေလာက္ ထြက္မွာ။ အဲ့ဒါကိုစဥ္းစားၿပီး ကိုယ့္မွာငိုခ်င္လုိက္တာ။ အကို၊အမေတြနဲ႔အဲ့ဒီအေၾကာင္းေျပာေနထဲကငိုခ်င္ေနတာ၊ သူတို႔နဲ႔လမ္းခြဲၿပီးကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းျပန္လာေတာ့ မ်က္ရည္စမ္းစမ္းျဖစ္ေနၿပီ၊ ရထားေပၚမွာမို႔မငိုမိေအာင္ အတင္းႏွာေခါင္းကိုပိတ္ထားရတယ္။ ဒါေတာင္ တခါတခါမ်က္ရည္ကက်က်လာတယ္။ ရထားေပၚကဆင္းလည္းဆင္းေရာ ေမေမတို႔ဆီကိုတခါတည္းဖုန္းဆက္ၿပီးငိုေတာ့တာပဲ။ ကိုယ့္ေၾကာင့္ေမေမနဲ႔ေဖေဖစိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားမယ္ဆိုတာေတာ့စဥ္းစားမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လုိမွမေနႏုိင္ေတာ့ဘူး၊ ေမေမဖုန္းကိုင္တာနဲ႔တခါတည္းတန္းငိုေတာ့တာပဲ။ ေမေမနဲ႔ေဖေဖကေတာ့ ကိုယ္စိတ္သက္သာရာေရာက္ေအာင္ေခ်ာ့ေမာ့ေျပာရွာတယ္။ ဘုရား၊တရားမေမ့ဖို႔ ့ေမတၱာသုတ္မ်ားမ်ားရြတ္ဖို႔နဲ႔ သူမ်ားေတြအေပၚမွာေမတၱာထားဖို႔၊ စိတ္ညစ္စရာေတြမေတြးဖို႔ မွာရွာတယ္။ အငိုမ်က္ႏွာနဲ႔ျပန္လာတာမို႔ အေဒၚေတြေတာင္စိတ္ပူေနၾကတာ။ အားလံုးစိတ္ပူေအာင္လုပ္မိတဲ့အတြက္ သမီးေတာင္းပန္ပါတယ္ရွင္။ ဒါေပမယ့္ သူမေလးအဲ့ဒီေနရာကိုမသြားခ်င္ဘူး.........အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးစိတ္ညစ္တယ္။


*********သူမေလး စိတ္ခံစားမွဳသက္သက္ကိုပဲေရးထားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူ႔သယ္သူကိုမွ ေစာ္ကားလုိစိတ္မရွိပါဘူးရွင္။************

HappyBirthdayပါေဖေဖ၊ ေမြးေန႔မွာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။ ေဖေဖခ်စ္တဲ့မိသားစုေလးႏွင့္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္သက္ဆံုးတုိင္ေနႏုိင္ပါေစ။ သာသနာ့အက်ိဳးလည္းဆထက္ထမ္းပိုးသယ္ပိုးႏုိင္ပါေစ။ သမီးတို႔ကိုလည္းပိုခ်စ္ႏုိင္ပါေစ၊ မုန္႔ဖိုးေတြလည္းမ်ားမ်ားေပးႏုိင္ပါေစ။

အရင္ႏွစ္က ေဖေဖ့ေမြးေန႔မွာ သမီးတစ္ေယာက္တည္းမရွိေနေပမယ့္၊ အခုႏွစ္ေဖေဖ့ေမြးေန႔မွာေတာ့ ေဖေဖခ်စ္တဲ့ေဖေဖ့သမီးေတြတေယာက္မွေဖေဖ့အနားမွမရွိေနႏုိင္ဘူးေနာ္။ အဲ့ဒီအတြက္ေတာင္းပန္ပါတယ္ေဖေဖ။ သမီးတို႔မရွိေနေပမယ့္လည္း သမီးတို႔ခ်စ္တဲ့ေမေမနဲ႔ေမာင္ေလးက ေဖေဖ့နံေဘးမွာရွိေနတဲ့အတြက္ေဖေဖေက်နပ္လိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။

ေဖေဖေရ အရာအားလံုးအတြက္ေက်းဇူးပါေနာ္။ ေမေမလို႔ အသက္နဲ႔ရင္းၿပီး သမီးတို႔ကိုမေမြးရေပမယ့္၊ သမီးတို႔ ဘ၀တိုးတက္ေစဖို႔အတြက္အသက္နဲ႔ရင္းၿပီး လုပ္ကိုင္ရွာေဖြေပးခဲ့တဲ့ေဖ့ေဖ့ေက်းဇူးကို သမီးတို႕ေမာင္ႏွမေတြဒီတသက္မေမ့ႏုိင္ပါဘူး။ ေဖေဖ့အသက္၁ႏွစ္ႀကီးသြားတာဟာ သမီးတို႔အတြက္ေတာ့ ေဖေဖအေပၚ၁ႏွစ္အေၾကြးထပ္တင္သြားသလုိပါပဲ။ မိဘနဲ႔သမီးၾကားမွာ အေၾကြးဆိုတာ မရွိဘူးဆိုေပမယ့္ သမီးတို႔အတြက္ေတာ့ရွိတယ္ေဖေဖ။ သမီးတို႔ဒီလုိဘ၀မ်ိဳးေနႏိုင္ေအာင္ျပဳစုေပးခဲ့တဲ့အတြက္လည္း ေျပာမျပႏုိင္ေအာင္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေဖေဖနဲ႔ေမေမ့ရဲ့သားသမီးျဖစ္ရတာ သမီးတို႔ဂုဏ္ယူပါတယ္ေဖေဖ။ ၿပီးေတာ့ ေဖေဖနဲ႔ေမြးလတူေအာင္ေမြးေပးခဲ့တဲ့ေမေမ့ကိုလည္းေက်းဇူးပါလို႔။။။။

ေဖႀကီးနဲ႔ေမႀကီး က်န္းမာခ်မ္းသာပါေစ။

မဂၤလာပါရွင္၊ ေခါင္းစဥ္မွာေရးထားသလုိပဲ တခါက ေဗဒင္ေမးခဲ့စဥ္ကအျဖစ္အပ်က္ေလးကိုသတိယလို႔ ေရးျဖစ္တာပါ။ သူမေလး ေဗဒင္ကိုတကူးတကသြားေမးရေလာက္ေအာင္၀ါသနာမပါပါဘူး၊ စာေစာင္ေတြ၊Magazineေတြထဲေတြ႔မွသာ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုဆုိ ေဗဒင္ဆရာဆီေရာက္ဖို႔ဆုိတာေ၀းပါတယ္။

အိမ္မွာေတာ့ ေမေမနဲ႔ညီမေလးက ေဗဒင္ေမးရတာသိပ္၀ါသနာပါတယ္။ ဘာေလးျဖစ္ျဖစ္ ေဗဒင္ဆရာဆီသြားလိုက္ရမွ။ ေမာင္တ၀မ္းကြဲေလးနာမည္ေပးတာေတာင္ဟိုေမးဒီေမးနဲ႔ ကေလးက ၁ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္မွ နာမည္အရင္းရွိေတာ့တယ္။ ေနာက္သူမေလး သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရွိတယ္။ အဲ့တစ္ေယာက္လည္း တူတူပဲ ဘယ္နား ကေဗဒင္ဆရာေကာင္းတယ္ဆို ေက်ာင္းဖ်က္ၿပီးေတာ့ကို သြားေမးတာ...ဟိုးမတၱရာထိေရာက္တယ္။ ကိုယ္ကေတာ့လုိက္ပါဘူး။


ဒီအရြယ္ထိမွတ္မွတ္ရရ ေဗဒင္ဆရာဆီေရာက္ဖူးတာ 3ခါပဲရွိတယ္။ တခါက ေမေမနဲ႔ ေနာက္တေခါက္က အခုနက သူငယ္ခ်င္းရယ္၊ ညီမေလးရယ္နဲ႔ပါ။ေနာက္ဆံုးတေခါက္ ညီမေလးနဲ႔ပဲ ဆရာစံဇာနည္ဘိုဆီမွာပါ။ ဘယ္တုန္းကလည္းဆိုေတာ့ ကိုယ္ဒီကိုလာခါနီးကေပါ့။ ကိုယ္သြားရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ေမေမက အဆိုးအေကာင္းေမးရေအာင္ဆိုၿပီးအဘမင္းသိခၤၿခံေခၚသြားတယ္။(နာမည္မေပါင္းတက္လို႔ မွားရင္ခြင့္လႊတ္ပါ။)ကိုယ္ကလည္းမသြားခ်င္ဘူး အမ်ိဳးမ်ိဳးဂ်ီက်တာ မရဘူး။ မနက္ေစာေစာထၿပီး သြားရတယ္၊ တန္းစီေနရမွာဆိုးလို႔တဲ့။ ကိုယ္ပဲကံေကာင္းတာလားမသိဘူး ဟိုေရာက္ေတာ့ ပိတ္ရက္နဲ႔ႀကံဳေနတယ္။
ေနာက္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အေခါက္ကေတာ့ ကိုယ့္အတြက္မွတ္မွတ္ရရပါပဲ။ အခုခ်ိန္ထိေတြးမိရင္ ရီခ်င္တယ္..တကယ္။ ျဖစ္ပံုက ညီမေလးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းက သူတို႔အလုပ္အတြက္ေဗဒင္သြားေမးမွာကို ကိုယ့္ပါအေဖာ္ေခၚတယ္။ ကိုယ္က မလုိက္ခ်င္ဘူး သူတို႔ ေမးတာျမန္းတာဘာညာနဲ႔မၾကာဘူးဆို အနည္းဆံုး 1နာရီေလာက္ၾကာမွာေလ။ အစကကိုယ္လည္းျငင္းေသးတယ္၊ ေနာက္ေတာ့သူတို႔က အဲ့ဒီကၿပီးရင္ ေရႊေတာင္တန္းမွာေၾကးအိုးလိုက္တိုက္မယ္၊ Black Canyonမွာလည္း ေကာ္ဖီလုိက္တိုက္မယ္ဆိုလို႔ ကိုယ္လည္း အစားငမ္းၿပီးလုိက္သြားတာေပါ့။

ဟိုေရာက္ေတာ့ ကိုယ့္ပါ ေဟာခန္းထဲေခၚသြားတယ္၊ အျပင္မွာလည္း လူေတြမ်ားေနေတာ့လိုက္သြားလုိက္တယ္။ သူတို႔ဟာသူတို႔ေမးစရာရွိတာေမး၊ဘာညာလုပ္ေပါ့။ ေဟာလညး္ၿပီးေရာ ေဗဒင္ဆရာက သမီးေရာေမးဦးမလားတဲ့...ကိုယ့္လာေမးတယ္၊ ကိုယ္ကဟင့္အင္း လို႔ေျဖကာရွိေသး ညီမေလးနဲ႔သူငယ္ခ်င္းက ဆရာရယ္တခါတည္းၾကည့္ေပးလုိက္ပါတဲ့ဆုိၿပီး အတြန္႔တက္လိုက္တာ ...အဲ့မွာစေတြ႔ေတာ့တာပဲ။
ကိုယ္ကလည္းအားနာတက္ေတာ့ ၊ေဗဒင္ဆရာ့ေရွ ႔မွာလည္းျဖစ္ေနေတာ့ျငင္းမေနေတာ့ဘူးေပါ့။ ၿပီးၿပီးေရာဆုိၿပီးနားေထာင္ေနလိုက္တာ...သူကေဟာသြားတာေပါ့ေနာ္...ေရွ ႔ကဟာေတြတခုမွကိုယ္နဲ႔မတိုက္ဆုိင္ေတာ့ၿပံဳးၿပံဳးေလးနားေထာင္ေနတာေပါ့။ ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ သူက သမီးဒီရက္အေတာအတြင္း ဘယ္ေျခ၊ဘယ္လက္ထိခိုက္ကိန္းရွိတယ္သတိထားေနပါတဲ့။ ကိုယ္လည္း ဟုတ္ကဲ့ေပါ့။ ဟီဟီ...
သူေဟာလုိက္တာကိုယ္နဲ႔မတုိက္ဆိုင္ဘူးပဲထင္ေနတာ...ေနာက္၂ရက္ေလာက္ေနေတာ့အခန္းထဲမွာ ကိုယ္တေယာက္တည္းဂိမ္းေဆာ့ေနတုန္းညီမေလး၀င္လာတယ္။ ေမေမဆူလုိက္လို႔တဲ့ အိပ္ယာေပၚတက္ၿပီးငိုပါေလေရာ။ အစကေတာ့ကိုယ္လည္း ဒီအတိုင္းေနေနေသးတယ္၊ မေခ်ာ့ေသးဘူးေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ ငိုတာ ေတာ္ေတာ္နဲ႔မၿပီးဘူး၊ ကိုယ္လည္းသနားလာတာနဲ႔ေခ်ာ့မယ္ေလဆို ခုတင္ေပၚအကူး....အပ်င္းႀကီးၿပီ ေအာက္မဆင္းပဲဒီအတိုင္း ခုန္ေပၚကေနလွမ္းေက်ာ္လုိက္တာ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ခုန္ကလည္ၿပီး ေျခေထာက္က ေမြ႔ယာအစြန္းပဲနင္းမိၿပီး ေအာက္ကို ျပဳတ္က်ပါေလေရာ။
က်တာကလည္းဘယ္ေျခ၊ဘယ္လက္နဲ႔မုဆိုးထိုင္သလုိမ်ိဳးကိုျပဳတ္က်တာ။ ကိုယ္လည္းငိုပါေလေရာလား၊ ငိုတာမွေဗဒင္ဆရာကိုတတၿပီးကိုငိုတာ။ ခိုက္မိတာမွမွန္ေအာင္ေဟာရပါ့မလားဆိုၿပီး...ဟီဟီ။ ညီမေလးလည္း ဆက္မငိုႏုိင္ေတာ့ဘူး။သြားေခ်ာ့မယ့္လူကအေခ်ာ့ခံေနရတယ္။ ညီမေလးမွာကိုယ့္လည္းေခ်ာ့၊ ရီလည္းရီခ်င္နဲ႔။ဟဟဟ။ အိမ္ကလူႀကီးေတြလည္းအကုန္အခန္းထဲေရာက္လာကုန္က်တာ။ ကုိယ့္အသံၿပဲႀကီးၾကားၿပီးဘာမ်ားျဖစ္သြားသလည္းေပါ့။ အဲ့လိုပါ။....
ေနာက္ဆံုးဆရာစံဇာနည္ဘိုဆီမွာေဗဒင္သြားေမးတဲ့အေခါက္ကေတာ့ ေနာက္ဆံုးအေခါက္ေပါ့။ အဲ့တုန္းက ကိုယ္ကဒီကေက်ာင္းၿပီးလို႔တလျပန္တဲ့အခ်ိန္။ ျပန္လာခါနီးေပါ့.... ဆရာက ကိုယ့္လက္ခဏာေကာ္ပီကိုၾကည့္ၿပီးေဟာေနတယ္။ ဘာေပါ့၊ညာေပါ့ဆိုၿပီး...အဲတ၀က္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ကိုယ္မေနႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ဟီ....ညက အစားစံုသြားတယ္။ ဆက္မထိုင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး... ညီမေလးကို သမီးပဲၿပီးေအာင္နားေထာင္ခဲ့လုိက္ေတာ့ေနာ္ဆိုၿပီး အသာေလး လစ္ထြက္ခဲ့တယ္။ အျပင္ေရာက္မွေလာကႀကီးကကိုယ့္အတြက္သာယာေတာ့တယ္...ဟီဟီ။
အခုလည္း ညီမေလးက သူ႔ရဲ့ဆရာမဒီကိုအလည္ေရာက္ေနတယ္တဲ့။ မမဖုန္းနံပါတ္ေပးလုိက္တယ္တဲ့ဆက္သြယ္လာရင္ကူညီလိုက္ပါတဲ့။ ေမေမကလည္း ေမးခ်င္တာရွိရင္ေမးလိုက္တဲ့၊ ဟီ...ကိုယ္လည္းဟဲဟဲေပါ့။ ခုခ်ိန္ထိေတာ့မဆက္သြယ္လာေသးဘူး။ ကိုယ့္ကိုလည္းသူ႔ဖုန္းနံပါတ္ေပးထားတယ္။ အသာေလးမသိေယာင္ေဆာင္ေနတာ။ ....ဒါပါပဲ...ကိုယ့္ေဗဒင္ဇာတ္လမ္းေလးကေတာ့

***ေဗဒင္ပညာႏွင့္ ေဗဒင္ဆရာအားေစာ္ကားလိုစိတ္လံုးလံုးမရွိပါ၊ ကၽြန္မရဲ့ရီစရာတိုက္ဆိုင္မွဳေလးမ်ားအား ေရးသားျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။******
အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ၾကပါေစရွင္။

ဒီေန႔မွ Airconကပ်က္တယ္....

ဒီေန႔မွ ငါက အကၤ်ီႏွစ္ထပ္၀တ္လာမိတယ္...

ဒီေန႔မွ စားတဲ့ေန႔လည္စာက အေတာ္ပူေလာင္တဲ့ေခါက္ဆြဲကိုစားမိတယ္...

ဒီေန႔မွ အကိုကလာၿပီးကဂ်ီကေဂ်ာင္မ်ားတယ္....

ဒီေန႔မွ....

ဒီေန႔မွ....

ဒီေန႔မွ...ဘာမွမေကာင္းပါလား.... ေပါင္းဖိုထဲေရာက္ေနသလိုခံစားရတယ္။

အိမ္မွာေနတုန္းကေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ပံုမွန္မနက္စာဟာ ထမင္းပူဆီဆမ္းနဲ႔ အေၾကာ္ပူပူေလးေပါ့။တခါတေလ ေတာ့လည္း ေကာက္ညွင္းေပါင္းနဲ႔အေၾကာ္ေပါ့။ ေကာ္ဖီတခြက္ကေတာ့မပါမျဖစ္ အဓိကေခါင္းေဆာင္မင္းသား ေပါ့။ မုန္႔တီ၊မုန္႔ဟင္းခါး က သိပ္မႀကိဳက္ေတာ့ ၁၀ခါ့တခါပဲစားျဖစ္တာမ်ားတယ္။အိမ္မွာအလုပ္သမားေတြကမ်ားေတာ့ ေမေမကဟိုးအရင္ထဲက အက်င့္လုပ္ေပးထားတာ၊ မနက္ဆို ထမင္းဆီဆမ္းနဲ႔အေၾကာ္နဲ႔မစားမေနရ။ေဖေဖကလြဲလို႔ေပါ့။ ဒီေရာက္ေတာ့ အက်င့္ကပ်က္ၿပီ၊ တေယာက္တည္းေနတာဆုိေတာ့ မနက္စာကို ျဖစ္သလိုစားတာမ်ားတယ္။ တခါတေလ ေကာ္ဖီတခြက္၊ ကုတ္ခ္တဘူးထဲနဲ႔မနက္စာၿပီးခ်င္ၿပီးသြားေရာ။ေက်ာင္းတက္တုန္းကလည္းေက်ာင္း တက္တုန္းကမို႔ မနက္ဆို ေက်ာင္းခ်ိန္မွီေအာင္အေျပးသြားရတယ္။ အလုပ္ထဲ၀င္ေတာ့လည္း ကိုယ္ကအအိပ္ မက္ေတာ့ စားခ်ိန္ထက္ အိပ္ခ်ိန္ကိုပိုယူၿပီး အလုပ္ထဲေရာက္မွ ေကာ္ဖီတခြက္ေဖ်ာ္ေသာက္လုိက္တယ္။ေပါင္မုန္႔ တခ်ပ္တေလေတာ့ပါတဲ့အခါပါတယ္၊ မပါတဲ့အခါကမ်ားပါတယ္။ မမေတြကဆို သိပ္ေျပာတယ္၊မနက္စာကိုပံုမွန္ မစားလို႔။ တခါက ကိုယ္ေနမေကာင္းျဖစ္တုန္းကေပါ့၊ မမေတြအကိုေတြက ဂရုတစိုက္နဲ႔ သမီးေလးမနက္စာဘာ စားခဲ့လည္း၊ ဘာစားခ်င္လည္းနဲ႔ေမးၾကတယ္။ ကိုယ္ကစားခဲ့ၿပီမမ ၊ သမီး ေကာ္ဖီတခြက္၊ႏြားႏို႔တခြက္ေသာက္ခဲ့ တယ္လည္းဆုိေရာ.... မမေတြအကိုေတြ၀ိုင္းသမၾကတယ္။ ဖ်ားေနတဲ့ၾကားကကိုထုခံရတာ။အဲ့ဒါမနက္စာလား လို႔လည္းေမးေသးတယ္။ ဟီမေန႔ကမနက္ေတာ့ ေန႔တ၀က္ရံုးဆင္းရတယ္ေလ။အဲ့ဒီေတာ့ေကာက္ညွင္းထုပ္စားခ်င္တာနဲ႔ေသာၾကာေန႔ညက အိမ္နားကMallမွာေတြ႔တာနဲ႔၀ယ္လာခဲ့တယ္။ မနက္အိပ္ယာႏိုးေတာ့ သူကိုအပူေပးၿပီးရံုးမွာစားဖုိ႔ယူလာခဲ့တယ္။ အဟင့္...နည္းနည္းပဲစားၿပီးဆက္မစားႏိုင္ေတာ့လို႔ လႊင့္ပစ္လုိက္ရတယ္။ ဘာေတြထည့္ထားမွန္မသိဘူး၊ အေမႊးနံ႔ေတြေရာဘာေတြေရာစံုေနတာပဲ။ ဒါနဲ႔ကိုယ္လည္းေန႔လည္အတြက္ခ်န္ထားတဲ့ ကိတ္မုန္႔ေလးနဲ႔ပဲႏွစ္ပါး သြားလုိက္ရတယ္။ ေလတယ္...အိမ္မွာတုန္းကလို ထမင္းဆီဆမ္းနဲ႔အေၾကာ္နဲ႔စားခ်င္လုိက္တာ။ ဟိုတရက္ကကိုယ္အလုပ္မသြားခင္အိမ္ကိုဖုန္း ဆက္ခ်င္စိတ္ေပၚလာတာနဲ႔ဖုန္းဆက္ျဖစ္တယ္။ ေမေမတို႔နဲ႔ေျပာၿပီးေမာင္ေလးလည္းရွိေနတာနဲ႔ေမာင္ေလးနဲ႔ပါ ေျပာျဖစ္တယ္။ သားသားဘာလုပ္ေနလည္းေမးေတာ့ ထမင္းစားေနတာတဲ့ ဆိုတာနဲ႔ကိုယ္လည္းမမလည္းစား ခ်င္လိုက္တာလို႔ ထမင္းဆီဆမ္းနဲ႔အေၾကာ္ေလး ဆုိေတာ့ ေမေမက ဖုိးလမင္းကေနတဆင့္ပို႔ေပးမယ္လုိ႔ေျပာ လုိက္တဲ့။။။ဟဟဟေမေမကေျပာတယ္သမီးကမွ ထမင္းဆီဆမ္းနဲ႔အေၾကာ္နဲ႔ပဲစားခ်င္တာတဲ့။

ဖိုးသၾကၤန္ကေတာ့ တေရးႏုိး ဗိုက္ဆာရင္ထထေအာ္တယ္တဲ့ “ဖိုးလမင္းႀကီးရယ္ သားသားက ထမင္းဆီဆမ္းနဲ႔ ၀က္သားေၾကာ္ေလးစားခ်င္လို႔ပါတဲ့...“ ဟဟဟ..ဖိုးသၾကၤန္ဆိုတာကိုယ့္ေမာင္ေလးတ၀မ္းကြဲ အခုမွ ၃ႏွစ္ပဲရွိေသးတဲ့ကေလး။ကေလးေတြမ်ား ၾကည့္အံုးအဲ့လိုလည္တာ။ အခုေတာ့သူ႔ကိုေျပာင္းေအာ္ခိုင္းရေတာ့မလို ျဖစ္ေနၿပီ။ ၀က္တုတ္ေကြးကေတာ္ေတာ္ေသာင္းက်န္းေနၿပီမဟုတ္လား။။။ ဟဟဟ....

ဒီေန႔မနက္ေတာ့ အန္တီေလးလုပ္ေပးတဲ့ ၾကက္ဥေၾကာ္နဲ႔ပလာတာရယ္၊ ေကာ္ဖီတခြက္ရယ္နဲ႔ ဟန္ကိုက်လို႔.... မေန႔ ရံုးဆင္းေတာ့ ကန္းေျခမွာသြား စက္ဘီးစီးထားတာ အခု ကိုက္ခဲေနလို႔ နားလုိက္ပါအံုးမယ္....အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစရွင္။

ကံၾကမၼာဆိုးထိုးႏွက္မွဳေၾကာင့္ ငါ့တို႔ကမၻာပ်က္သုန္းခဲ့ရတယ္၊

လိွဳင္းႀကီး ေလႀကီး မိုးႀကီးေအာက္မွာ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့တဲ့ ငါတို႔ မိသားစုေတြ

ဘယ္ဆီ၊ ဘယ္၀ယ္ လုိက္လို႔ရွာရမလည္း.....?

သားက အေမေပ်ာက္၊ အေမကသားေတြေပ်ာက္....

ဘာမွမရွိေတာ့တဲ့ ဗလာရင္ခြင္ထဲမွာ အရာအားလံုးဟင္းလင္းျဖစ္သြားရတာက ငါတို႔အားလံုးပါပဲ....

ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ႏုိင္တဲ့ ေန႔ရက္ေလးကို မ်က္ရည္ဆက္လက္နဲ႔ ေပြ ႔ပိုက္ေနရတာပါ

ျဖစ္ႏုိင္ရင္ေလ ငါ့မွာသာ တန္ခိုးရွိခဲ့ရင္ေပါ့

ေမွာင္မုိက္တဲ့ အတိတ္ဆိုးႀကီးကို ခ၀ါခ်ေပးခ်င္လုိက္တာ။

ၿပံဳးေနတဲ့ အေမ့မ်က္ႏွာ၊ ၀မ္းသာေနတဲ့ သားမ်က္ႏွာေတြကို

အားလံုးေသာ လူသားေတြအေပၚမွာ ဖန္ဆင္းေပးခ်င္လိုက္တာ...

ျပကၡဒိန္ေပၚကအဲ့ေန႔ အဲ့ရက္ အဲ့အခ်ိန္ေတြကို

လႊင့္ပစ္လုိ႔ရရင္ ဟိုးအေ၀းဆံုး ကမၻာအျပင္ဖက္ကို လႊင့္ပစ္လုိက္ခ်င္တာေပါ့။

ဒီလိုအျဖစ္ဆုိးမ်ိဳး ေနာက္ေနာင္မျဖစ္ရေစဖို႔

ဆုေတာင္းေမတၴာပို႔ေနရံုမွ အပ ကိုယ့္မွာ ဘာမ်ားတက္ႏုိင္အံုးမွာလည္းကြယ္။



"...........ကၽြန္မ ဥာဏ္မွီသေလာက္ေရးၾကည့္တာပါ၊ကိုယ္ဘာမွမတက္ႏုိင္မလုပ္ေပးႏုိင္ေပမယ့္ တက္ႏုိင္သေလာက္ေလး ႀကိဳးစားေရးၾကည့္တာပါ။ အားလံုးအားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ႏိုင္ၾကပါေစရွင္။ ကံေကာင္းျခင္းမ်ားသာပိုင္ဆိုင္ႏုိင္ပါေစရွင္။.........."

မဂၤလာပါရွင္...

ဒီေန႔သူငယ္ခ်င္းေတြကိုအထူးအဆန္းေလးတခုနဲ႔မိတ္ဆက္ေပးမယ္ေနာ္။သူငယ္ခ်င္းတို႔လည္းသေဘာက်မယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ဘာလည္းဆုိေတာ့ သူမေလးရဲ့အကိုပို႔လာတဲ့ေမးလ္လင့္ေလးျဖစ္ပါတယ္။ ကဲသိခ်င္ရင္ေတာ့ေအာက္မွာဆက္ဖတ္ေပါ့...

Dear All, This web site is for international passport record web link. U only needs to type your family name, last name and country. It’s very surprise, you can see your personal information data inside. Note: For Myanmar national , need to type first name instead of family name box. Please see the example.

E.g name = Toe Toe Aung

Family name = Toe

Last name = Toe Aung

ဒါကေတာ့လင့္ေလးေပါ့...

http://www.scrolllock.nl/passport/home.htm
စမ္းၾကည့္ေနာ္...ဘာေတြထူးလည္းသိခ်င္တယ္ဟုတ္...

ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ႏုိင္ပါေစရွင္။

ဒီေန႔မနက္အေတာ္ထူးဆန္းတယ္၊ ဒီမွာေနတဲ့၂ႏွစ္အတြင္းဒါပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ျမင္ဖူးျခင္းပါ။ပိေတာက္ပင္ေတြ

ရွိတယ္၊ ပိေတာက္ပန္းေတြပြင့္တယ္ဆုိတာကိုေတာ့ၾကားဖူးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ကပိေတာက္ခေရဇီမဟုတ္

ေတာ့ အမွဳမဲ့အမွတ္မဲ့ပါပဲ။ ဒီေန႔မနက္ေတာ့ အလုပ္ကိုအသြား လမ္းကူးဖို႔မီးပိြဳင့္ေစာင့္တဲ့ေနရာမွာ အမွတ္မထင္

ေတြ႔လုိက္တာပါ။ အရင္ရက္ေတြက အျခားလမ္းကသြားတာဆုိေတာ့ မသိဘူး။ လမ္းအကူးမီးပြိဳင့္ေစာင့္ေနတုန္း

ပိေတာက္ပန္းန႔ံရတယ္ဆိုၿပီးၾကည့္လုိက္ေတာ့လားလား...ကိုယ္နဲ႔မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာပန္းေတာက္ပန္းေတြပြင့္ေန

တာပါလား။ အံ့ၾသသြားမိတယ္...ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္သြားတယ္။ ထင္တာက တပင္ထဲပဲလို႔ထင္တာဘယ္ဟုတ္မ

လည္းအဲ့ဒီတလမ္းလံုးပိေတာက္ပင္ေတြခ်ည္းပဲၿပီးေတာ့ပင္တိုင္းပန္းပြင့္ေနတာ လွလိုက္တာအရမ္းပဲ။ကိုယ္ဓါတ္

ပံုရုိက္မိတဲ့အပင္က အေသးဆံုးအပင္ျဖစ္ေနတယ္။ ေနာက္ထပ္ဓါတ္ပံုေတြထပ္လိုခ်င္တာ အလုပ္ခ်ိန္ကလည္းနီး

ေနၿပီမို႔ ထပ္မရုိက္ျဖစ္လိုက္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာ ေက်နပ္ေနတယ္၊ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ေနမိတယ္၊ ပိ

ေတာက္ပန္းနံ႔ေလးရွဴရင္းလမ္းေလွ်ာက္ရတာ ဘ၀င္ကိုေခြ႔လုိ႔။ ေနာက္ေန႔လည္းအဲ့ဒီဖက္လမ္းကပဲသြားမယ္စိတ္

ကူးမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ပိေတာက္ပန္းကေတာ့ ေန႔တိုင္းရွိခ်င္မွရွိေနမွာေလ...ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့...

ကိုယ့္ဂ်ီေတာ့စေတးတပ္မွာ”ပိေတာက္ပန္းဆုိတာဘယ္လုိဟာလညး္၊ ဘယ္လိုအန႔ံရွိလည္းဆိုတာသိသြားၿပီ”

လုိ႔ေရးထားေတာ့ အကိုကလည္း သူ႔စေတးတပ္မွာ ”သမီး...စိတ္ေကာင္းေကာင္းထား၊ပုလင္းလွဳပ္ေသာက္တဲ့“

ေရးထားေသး။ ကိုယ္ကကိုယ့္ေျပာေနမွန္းမသိဘူး။ အလိုက္မသိ အကိုေရဘယ္သူကဘာျဖစ္လို႔လည္းသြားေမး

ေနေသး။ အဲ့လိုလည္တာပါ...ဟဟဟ

မဂၤလာပါရွင္။ဒီေန႔ဆိုသူမေလးျမန္မာျပည္ကခြဲလာတာ၂ႏွစ္ျပည့္တဲ့ေန႔ေပါ့။ဒီ၂ႏွစ္အတြင္းမွာေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့ေန႔ေတြ ရွိသလိုစိတ္အားငယ္၊ ၀မ္းနည္းခဲ့ရတဲ့ေန႔ရက္ေတြလည္းအမ်ားႀကီးပါ။ဆံုးရွဳံးခဲ့တာေတြရွိသလို၊ပိုင္ဆုိင္ခဲ့ရတာ ေတြကလည္းအမ်ားသားပါ။မိတ္ေဆြစစ္၊မိတ္ ေဆြသစ္ေတြရခဲ့သလို..မိတ္ေဆြတု၊မိတ္ေဆြေယာင္ေတြနဲ႔လည္း ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ အေတြ႔ႀကံဳသစ္ေတြလည္းရခဲ့သလို၊ အဲ့ဒီအေတြ႔ႀကံဳေတြထဲကပဲသင္ခန္းစာေတြလည္းအမ်ား ႀကီးရခဲ့တယ္။

ေအးေအးေဆးေဆးေနတက္တဲ့ကၽြန္မမွာ သူငယ္ခ်င္း၊မိတ္ေဆြအမ်ားႀကီးမရွိပါဘူး။လက္ခ်ိဳးေရၾကည့္ေတာင္ လက္၁၀ေခ်ာင္းမျပည့္ဘူး။ ျမန္မာျပည္မွာေက်ာင္းတက္တုန္းကလည္းကိုယ့္မွာ သူငယ္ခ်င္းအမ်ားႀကီးမရွိခဲ့ဘူး။ ကိုယ္နဲ႔သိပ္မခင္ရင္၊ မရင္းႏွီးရင္ စကားမေျပာတက္တာအက်င့္မို႔ အေပါင္းသင္းမမ်ားတာ အဆန္းမဟုတ္ပါဘူး။ ထင္လိမ့္မယ္ သူမေလးက မာနႀကီးလို႔လားေပါ့...လံုး၀မဟုတ္ပါဘူး။ မွန္တာေျပာရရင္ ေၾကာက္တာပါ၊ဘာကို လည္းဆိုေတာ့ ကိုယ္က သြားေခၚလုိ႔ကိုယ့္ကိုျပန္စကားမေျပာမွာ၊ ကိုယ္ကရီျပလို႔ကိုယ့္ကိုျပန္မရီျပမွာကိုသိပ္ ေၾကာက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အေရမရအဖတ္မရစကားေတြေျပာ၊ ၿပိဳင္ၾကဆုိင္ၾကမွာကိုလည္းသိပ္မုန္းတယ္။

ကံေကာင္းပါတယ္၊ အခုကိုယ္နဲ႔တြဲတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကတစ္ေယာက္မွအဲ့လိုထဲကမပါလုိ႔။ ေပါင္းတာကလည္း ကိုယ့္ထက္ ၅ႏွစ္ႀကီးတဲ့မမတေယာက္၊ ၁၀ႏွစ္ႀကီးတဲ့မမတစ္ေယာက္ ဒါပဲရွိတယ္။ က်န္တာကအကိုႏွစ္ေယာက္၊ ေနာက္ထပ္ကိုယ့္ထက္၃ႏွစ္ေလာက္ႀကီးတဲ့သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရွိေသးတယ္။ သူနဲ႔က ရြယ္တူေတြလုိပါပဲ၊ နင္နဲ႔ငါနဲ႔ပဲေျပာတယ္။ သူကေတာ့ ဒီမွာေက်ာင္းစတက္တဲ့ေန႔ကစခင္တဲ့၊ ဒီေျမမွာ ပထမဦးဆံုးစခင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းပါ။ ျမန္မာျပည္မွာလည္းကိုယ္တို႔ေက်ာင္းကပဲ၊ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ထက္ႏွစ္ႀကီးေတာ့သိဘူး။ ကိုယ္ေက်ာင္းစတက္တဲ့ႏွစ္မွာ သူကေက်ာင္းၿပီးသြားၿပီ။ အဲ့ေကာင္ကိုလည္းအရမ္းခင္ပါတယ္။

ကိုယ့္ထက္အႀကီးေတြဆိုေတာ့ဆုိးလုိ႔ေကာင္းတာေပါ့။ သူမေလးကိုဆုိ သူတို႔ ညီမအငယ္ဆံုးေလးလုိ ခ်စ္ၾကတယ္။ မမတို႔အကိုတို႔ကိုအရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဘာလို႔လည္းဆုိေတာ့ ဒီမွာေနတဲ့၂ႏွစ္တာတေလွ်ာက္လံုး ကိုယ္မွာရွိတဲ့အခက္အခဲမွန္သမွ် ၀ိုင္းကူေျဖရွင္းေပးက်တယ္။ ေက်ာင္းတက္တုန္းကလည္းေက်ာင္းတက္တုန္းကမို႔ စာက်က္ပ်င္းတဲ့ သူမေလးကို စာက်က္လြယ္ေအာင္၊ နားလည္လြယ္ေအာင္ကူညီေပးတယ္။ အဆိုင္းမန္႔ေတြကိုတင္ကာနီးမွလုပ္တက္တဲ့သူမေလးကို ၀ိုင္းကူလုပ္ေပးမယ္။ အကိုတေယာက္ဆို ပေရာဂ်က္ႀကီးတခုလံုးကိုသူပဲလုပ္ေပးတာ။ အဲ့လိုခ်စ္ၾကတာ။း)

အလုပ္မရခင္မွာလည္း စိတ္မေလရေအာင္၊ အားမငယ္ရေအာင္ အားေပးခဲ့ၾကတယ္။ အလုပ္၀င္မယ္ဆုိေတာ့လည္း အခက္ခဲမရွိေစရေအာင္၊ အားလံုးသင္ေပးတယ္။ ကိုယ္ကအခုမွအလုပ္ဆုိတာကိုစသိမွာေလ။ အကိုတို႔မမတို႔က ဟိုမွာထဲက အလုပ္လုပ္ဖူးတယ္။ ကိုယ္ကဟိုကေက်ာင္းၿပီးၿပီးခ်င္းဒီမွာေက်ာင္းလာတက္၊ ဒီကေက်ာင္းၿပီးၿပန္ေတာ့ခ်က္ခ်င္းအလုပ္တန္း၀င္ေတာ့ ဘာအေတြ႔ႀကံဳမွရွိေသးတာမဟုတ္ဘူးေလ။ အကိုတို႔ မမတုိ႔ အားလံုးေက်းဇူးအထူးပါ။

သူမေလးဒီမွာရွိေနစဥ္တေလွ်ာက္လံုး ကူညီေပးခဲ့တဲ့ သူမေလးရဲ့ ဦးေလးနဲ႔အန္တီေလးတုိ့ကိုလည္း ေက်းဇူးအထူးပါ။ ၿပီးေတာ့ ေဖေဖ၊ေမေမနဲ႔ေမာင္ေလး၊ညီေလးေတြကိုလည္း ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။ သူမေလးဒီလို တေယာက္တည္းရပ္တည္ႏိုင္ေအာင္ ေဖးမ ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးခဲ့တဲ့ ေဖႀကီးနဲ႔ေမႀကီးကို ေျပာမျပတက္ေအာင္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေဖနဲ႔ေမ့ရဲ့ သမီးျဖစ္ခြင့္ရတာကိုလည္းဂုဏ္ယူမိပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူမေလး အားတက္ေအာင္အၿမဲ ေဘးမွာရွိေနေပးခဲ့တဲ့ေမာင္ေလး၊ညီမေလးေတြကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ မိုးသည္းထဲမွာေကာက္ေတြ႔ခဲ့တဲ့ သူမေလးရဲ့အခ်စ္ရဆံုးတစ္ေယာက္ေသာသူကိုလည္း ေက်းဇူးပါလို႔....ေနာက္လာမည့္ႏွစ္ေတြမွာလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ ကံေကာင္းျခင္းေတြပဲပိုင္ဆုိင္ႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရင္း.....

အားလံုးအားလံုကိုေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္....ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ႏုိင္ၾကပါေစ။

လာမယ့္ေသာၾကာေန႔ဟာ Labour Dayေန႔ MayDayေန႔ေပါ့။ အမွန္ဆုိ ကိုယ္တို႔ ရံုးပိတ္ရက္ ၃ရက္ရမယ္။ ဒါေပမယ့္ကာ စေနေန႔ကို တစ္ပတ္ျခား ဆင္းေပးရတာမို႔ ဒီတခါ စေနေန႔မွာ သူမေလး ရံုးဆင္းေပးရမယ္။ ေန႔တ၀က္ထဲပါ၊ ဒါေပမယ့္ တေန႔လံုးဆင္းေပးရတာနဲ႔မထူးမျခားနား။ ၂နာရီရံုးဆင္းၿပီးတာနဲ႔ ေစာေသးတယ္ဆုိၿပီးၿမိဳ႔ ထဲမွာ သေ၀ထိုးေနတာနဲ႔ ခါတုိင္းရံုးဆင္းခ်ိန္မွပဲအိမ္ျပန္ေရာက္တယ္။

အဲ့ဒါၿပီးေတာ့ May ၉ရက္ေန႔က Vesak Dayေန႔...စေနေန႔ အဲ့ဒီအပတ္က်ကိုယ္ကနားရမယ္။ အဲ့ဒါၾကားၿပီး ဖ်ားသြားတယ္။ ဟိုးအရင္ ေသာၾကာ၊စေန၊တနဂၤေႏြပိတ္ရက္ဆက္တုိက္ ကိုယ္ရခဲ့တုန္းကေတာ့ ေပ်ာ္လို႔။ ကိုယ္လုပ္ရမယ္လည္းဆိုေရာ.....ေအာ္....စိတ္စိတ္စိတ္။

မေန႔က အိမ္ေျပာင္းတယ္၊ သူမေလးအေဒၚအိမ္ကိုပါ။ အေဒၚေတြကသူတို႔နဲ႔လာေနေစခ်င္တာ၊ ဒီကိုေရာက္စထဲကပဲ။ ကိုယ္ကလည္းမေနခ်င္ဘူး၊ ဟိုေရွာင္ဒီေရွာင္နဲ႔။ အခုေတာ့မရေတာ့ဘူး။ :) လာမယ့္ ၂၈ရက္ေန႔ဆုိ ကိုယ္ဒီကိုေရာက္တာ ၂ႏွစ္ျပည့္ၿပီ။ ၂ႏွစ္အတြင္းမွာ အိမ္၄ခါေျပာင္းဖူးတယ္။ ပထမဦးဆံုးဒီေျမကိုစေရာက္တုန္းက ေနခဲ့ရတဲ့၀န္းက်င္မွာအခုျပန္ေနရတယ္။ အဲ့ဒီတုန္းကလုိပဲအခုလည္း တခန္းထဲမွာ တေယာက္တည္းေနရတယ္။ ဒီကိုစေရာက္ေတာ့ ကိုယ္က လူတက္ႀကီးလုပ္ၿပီး အေဒၚေတြကို အေၾကာင္းမၾကားထားဘူး၊ ေက်ာင္းကရွာေပးတဲ့ အိမ္မွာပဲေနလုိက္တယ္...အဲ့ဒီတုန္းက ကံေကာင္းတယ္ တစ္ေယာက္တည္းေနရတာ တခန္းထဲကို ၂၅၀ပဲ အားလံုးအၿပီးစီး ။ စလံုးအိမ္ေပါ့၊ သေဘာေကာင္းပါတယ္၊ ကေလးေလး၂ေယာက္ရွိတယ္။ ကိုယ္နဲ႔သိပ္တည့္တာ၊ တည့္မွာေပါ့ ကုိယ့္ဆုိ သူတို႔က သူတို႔နဲ႔ရြယ္တူလိုသေဘာထားတာ။ ဟဟဟ...အဲ့ဒီမွာ ၈လေလာက္ေနၿပီး ကိုယ့္အေဒၚရဲ့ေယာက္ခမ စလံုးအဖြားႀကီးအိမ္မွာ ၈လေနတယ္။ အဲ့ဒီအိမ္မွာလည္း ရီရတယ္၊ အဖြားက အဂၤလိပ္စကားေျပာတက္ဘူး တရုတ္လုိပဲေျပာတက္တယ္။ ကိုကလည္း တရုတ္လုိကို ကြိစိကြစိေလာက္ပဲေျပာတက္တာ။ ၂ေယာက္စလံုး ဘရုတ္ကန္းေတြကိုျဖစ္လုိ႔။ ကိုယ့္အေဒၚက ကိုယ့္ေနၿပီး ၁ေလာက္အၾကာမွာ ထုိင္းကိုခရီးထြက္သြားတာ။ အဘြားအိမ္မွာေတာ့ ပိုလီတက္ေနတဲ့မိန္းကေလးတေယာက္နဲ႔ တြဲေနရတယ္။ ေက်ာင္းၿပီးေတာ့ ျမန္မာျပည္၁လျပန္လုိက္ေသးတယ္။ ျမန္မာျပည္ကျပန္လာေတာ့အဖြားအိမ္မွာမေနခ်င္ေတာ့ဘူး၊ အေဒၚေတြကိုလည္းအေၾကာင္းမၾကားခ်င္ဘူး အဲ့ဒီေတာ့ ဦးေလးကိုအိမ္ရွာခိုင္းလုိက္တယ္။ အဲ့ဒီအိမ္မွာ ၈လေက်ာ္ေနတယ္၊ တခန္းထဲကို ၃ေယာက္ေနရတယ္။ တလကို ၃၄၀ေက်ာ္ေပးရတယ္၊ ကိုယ္လည္းေနာက္ထပ္အိမ္ထပ္မရွာခ်င္ေတာ့ ေပၿပီးေနေနတာ။ အေဒၚေတြသိေတာ့ ဟိုအိမ္လာေန၊ဒီအိမ္လာေနျဖစ္ကုန္ေရာ။ အစက အမ်ိဳးမ်ိဳးေ၀့လည္ေၾကာင္ပတ္လုပ္ေသးတယ္.......ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း..........။

အိမ္ေျပာင္းေတာ့ သူငယ္ခ်င္းအကိုအမေတြလာေျပာင္းေပးတယ္၊ အန္တီေလးတုိ႔က အိမ္မွာေစာင့္ေနတာ၊ အေဒၚေတြအကုန္ပဲ။ သူတို႔ကေပ်ာ္ေနတာ.. သူမေလးေျပာင္းလာတဲ့အထိန္းအမွတ္နဲ႔ ရွမ္းေခါက္ဆြဲ၊ တုိဟူးေႏြး၊ ေရႊရင္ေအး၊ ရွမ္းတိုဟူးသုတ္ေတာင္လုပ္ေကၽြးေသး....ေဟေဟ။

ညေန အကိုအမေတြကို MRTလိုက္ပို႔ၿပီး၊ ဦးေလးကလာမယ္ဆိုလို႔ ေစာင့္ေနလုိက္တယ္။ ေမြးေန႔အႀကိဳဦးေလးကို Swensen's မွာထမင္းလုိက္ေကၽြးတယ္။ ဦးေလးက Chicken Bake Riceစားတယ္၊ ကိုယ္က Chilli Fish Pastaစားတယ္၊ အခ်ိဳပြဲကေတာ့ Banana Splitစားတယ္။

Chilli Fish Pasta
Banana Split

ဦးေလးစားတာေတာ့မရိုက္လိုက္ေတာ့ဘူး။ ဟိဟိ

အားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ႏုိင္ပါေစရွင္။

ကၽြန္မတို႔ရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေတြ၊ေႏြးေထြးတဲ့ အခ်စ္ေတြကိုရုတ္ခ်ည္းေပ်ာက္ဆံုးေအာင္လုပ္လုိက္တဲ့အဓိကတရားခံက ဘယ္သူလည္း။ ေမာင္လား၊ ေမာင့္ေမေမလား၊ ေမာင့္ေမေမကို ကၽြန္မတို႔နဲ႔အတူလာေနဖုိ႔လိုလိုလားလားရွိခဲ့တဲ့ ကၽြန္မကိုယ္တုိင္ပဲလားဆိုတာ....ကၽြန္မဘယ္လုိမွစဥ္းစားလို႔မရဘူးျဖစ္ေနတယ္။

ျပသနာေတြကေတာ့ေမာင့္ေမေမေရာက္လာၿပီးတဲ့ေနာက္ပုိင္း တခုၿပီးတခု ဆက္တုိက္ျဖစ္ေတာ့တာပါပဲ။ကၽြန္မ လို မိဘမရွိေတာ့တဲ့ မိန္းကေလးတေယာက္အတြက္ ေမာင့္ေမေမဟာ ကၽြန္မေမေမဆိုလည္းမမွားပါဘူး။အဲ့ဒီ အတြက္ ေမာင့္ေမေမကိုကၽြန္မတို႔နဲ႔အတူလာေနေစဖို႔ကၽြန္မကိုယ္တုိင္ တုိက္တြန္းခဲ့တာပါ။ ေမေမေရာက္လာရင္ ေနဖို႔ အခန္းကအစ ကၽြန္မကိုယ္တုိင္ျပင္ေပးခဲ့တယ္။ လူႀကီးဆိုေတာ့ သစ္ပင္ပန္းမံစိုက္တာ၀ါသနာပါႏိုင္တယ္၊ နံနက္ခင္းရဲ့ ေနျခည္ေႏြးေႏြးေလးမွာေနပူစာလွံုႏုိင္ေအာင္ အိမ္ရဲ့ ေတာင္ဖတ္အစြန္ ၀ရံတာပါတဲ့အခန္းေလးကို ေရြးၿပီးစိတ္ႀကိဳက္ျပင္ေပးခဲ့တယ္။အိပ္ခန္းျပင္ေနတဲ႔ကၽြန္မနားကိုရုတ္တရက္ ေမာင္ေရာက္လာၿပီး အံ့ၾသတဲ့အၾကည့္နဲ႔ကၽြန္မကိုၾကည့္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မကိုေပြ႔ၿပီးေမႊ႔ရမ္းလိုက္တာကၽြန္မမွာေၾကာက္လြန္းလို႔ ေအာက္ကို ျမန္ျမန္ခ်ခိုင္းရတယ္။ ေမာင္က ေက်းဇူးတင္စကားဆုိၿပီး ကၽြန္မကိုအရမ္းခ်စ္တယ္လို႔ေျပာတယ္။ အဲ့လိုပါပဲေလ အရပ္ျမင့္ျမင့္ ရင္အုပ္က်ယ္က်ယ္နဲ႔ေမာင္ဟာ ကၽြန္မရဲ့ကိုယ္လံုးေသးေသးေလးအတြက္ အားကိုးမွီခိုစရာ အေႏြးေထြးဆံုး ေနရာေလးတခုေပါ့။ တခါတေလ ေမာင္အဲ့လို ေပြ႔ခ်ီေမႊ႔ရမ္းလိုက္ရင္လည္းကၽြန္မမွာရင္တုန္ၿပီး အရမ္းေပ်ာ္ေနမိတယ္။ အဲ့လို ထိတ္လန္႔မွဳမ်ိဳးကို ကၽြန္မႏွစ္သက္စြဲလမ္းေနမိတယ္။....ေအာ္ေမာင္ေရ ေမေမေရာက္လာေတာ့မယ္သြားၿကိဳဖို႔လုပ္ေတာ့ေနာ္.... ေမေမေရာက္လာေတာ့မယ့္အခ်ိန္နီးၿပီမုိ႔ကၽြန္မသတိေပးလုိက္ရတယ္။

ေမေမဟာ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းမွာ ေတာကအက်င့္ေတြကိုမေဖ်ာက္ႏုိင္ဘူး။ ပန္းႀကိဳက္တဲ့ကၽြန္မက မနက္ဆုိပန္းေတြအမ်ားႀကီး၀ယ္ၿပီးဧည့္ခန္းမွာအလွထိုးရင္ ျဖဳန္းတယ္ဆုိၿပီး အျပစ္ေျပာတယ္။ ဒီေလာက္အမ်ားႀကီး၀ယ္ေတာ့ အပိုကုန္တာေပါ့လို႔လည္းေျပာတယ္။ ကၽြန္မက ရီၿပီး...ေမေမကလည္း သမီးက ျဖဳန္းတာမဟုတ္ပါဘူး ပန္းလွလွေလးေတြကို ဒီလုိေလးလုပ္ထားေတာ့ ျမင္ရတဲ့လူအဖို႔လည္းစိတ္ခ်မ္းသာတယ္ေလ ေမေမရဲ့..အဲ့၏ဒါေၾကာင့္ပါ။...ဆုိေတာ့ ေမာင္က အဲ့ဒါၿမိဳ႔သားေတြစတိုင္ပဲေမေမရ ...ဆုိၿပီး ၿပံဳၿဖီးၿဖီးနဲ႔ေျပာပါတယ္။ တခါတေလ ေစ်းကျပန္လာရင္လည္း ဟိုဟာက ဘယ္ေလာက္လည္းဒီဟာကဘယ္ေလာက္လည္းဆုိၿပီးေမးေသးတယ္။ကၽြန္မက အမွန္အတိုင္းေျပာျပန္ရင္လည္း ...ကၽြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္ဆိုစုတ္သက္လုိ႔မၿပီးေတာ့ဘူး။ ေမာင္က ကၽြန္မႏွာေခါင္းေလးကိုလိမ္ဆြဲၿပီး ....ဘာလို႔ အမွန္အတုိင္းေျပာရတာလည္းငတံုးမေလးရဲ့...လိမ္ေျပာလိုက္ေပါ့ကြာတဲ့။ ကၽြန္မ ရီပဲေနလိုက္တယ္။ ေမေမ့ရဲ့ စုတ္သက္သံေတြကေတာ့ေစ်းကျပန္လာတုိင္းၾကားေနက်ပါပဲေလ။ေမာင့္ေမေမမေက်နပ္တဲ့အဆိုးဆံုးအခ်က္က ေတာ့ ေမာင္ မနက္စာထျပင္တာကိုပါပဲ။ကၽြန္မအလုပ္ကအကနည္းျပပါ။ အဲ့ဒီေတာ့ တေနကုန္မနားတမ္းလွဳတ္ရွားထားတာမုိ႔မနက္ဆို ေစာင္ေႏြးေႏြးကေနမခြာခ်င္ဘူး။ ေမာင္ကကၽြန္မကိုခ်စ္ေတာ့ မနက္စာကိုသူပဲထထျပင္တာမ်ားတယ္။အဲ့ဒါကိုေမာင့္ေမေမကအိမ္ေထာင္မွဳမႏိုင္တဲ့မိန္းမတေယာက္အျဖစ္ ကၽြန္မကိုၾကည့္တယ္။ေနာက္ပိုင္းသူ႔သားလုပ္ေနရတာကိုမေက်နပ္ေတာ့သူကိုယ္တုိင္မနက္စာျပင္တဲ့အလုပ္ကို တာ၀န္ယူလုိက္ပါတယ္။ တခါတေလ ကၽြန္မမီးဖို၀င္ရင္၀င္ကူတက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမေမကူတာက ကၽြန္မကိုတာ၀န္ပိုမ်ားေစပါတယ္။

ပန္ကန္ေတြေဆးရင္လည္းဆပ္ျပာကိုေခၽြတာတဲ့အေနနဲ႔နည္းနည္းေလးသံုးတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ ပန္ကန္ေတြကမေျပာင္စင္ေတာ့ဘူး။ ပလက္စတစ္အိပ္ေတြကိုလည္း ျပန္ေရာင္းဖုိ႔ဆိုၿပီးစုလုိ႔စုရဲ့။ တအိမ္လံုးလည္း ပလက္စတစ္အိပ္ေတြလည္းျပည့္လုိ႔။ တေန႔ေပါ့ ညႀကီး ေမေမေဆးထားတဲ့ပန္ကန္ေတြမေျပာင္လို႔ကၽြန္မခိုးေဆးေနတုန္း ေမေမေတြ႔သြားတယ္။ အခန္းတခါးကိုဂ်ိမ္းဆိုအက်ယ္ႀကီးပိတ္ၿပီး ေအာ္ငိုေနတာ...။အားလံုးေဆးေၾကာၿပီးအခန္းထဲ၀င္ေတာ့ ေမာင္ကေနာက္၀င္လိုက္လာတယ္။ၿပီးေတာ့အံႀကိတ္ၿပီးမသန္႔ရွင္းတဲ့ပန္ကန္ေတြနဲ႔စားလို႔မေသသြားႏုိင္ပါဘူးကြာ
တဲ့။ ေအာ္...ကၽြန္မလုပ္ရပ္ေတြက မွားေနတာလား..ေမာင္ရယ္။

ေမာင့္ေမေမ မနက္စာျပင္တဲ့တာ၀န္ကိုယူၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း....ေမေမဟာ သူ႔သားစားေနတာက်ေတာ့ ၀မ္းသာတဲ့မ်က္၀န္းနဲ႔ၾကည့္တယ္၊ကၽြန္မကိုက်တာ၀န္မေက်တဲ့မိန္းမဆိုတဲ့အၾကည့္ေအးဆက္ဆက္ႀကီးနဲ႔ၾကည့္ တယ္။ကၽြန္မအဲ့ဒီအၾကည့္ေတြကိုရင္မဆုိင္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အတြက္မနက္စာကိုအျပင္မွာျဖစ္သလိုေျဖရွင္းလုိက္ရတာ
မ်ားတယ္။တရက္ေပါ့...ညအိပ္ယာ၀င္ခ်ိန္မွာေမာင္ကကၽြန္မကိုေက်းဇူးျပဳၿပီးမနက္စာကိုအိမ္မွာပဲစားေပးပါလို႔ေျပာလာတယ္။ ေမာင့္ကိုခ်စ္တဲ့စိတ္ေၾကာင့္ကၽြန္မ အတက္ႏိုင္ဆံုးအားတင္းၿပီး ေမေမျပင္ေပးတဲ့မနက္စာကို၀င္စားလိုက္တယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ကၽြန္မဗိုက္ထဲမွာ ဘယ္လုိျဖစ္တာလည္း မသိပါဘူး။ တခုခုနဲ႔ေထာက္ထားသလိုခံစားလုိက္ရတယ္။ ကၽြန္မ အစာေတြျပန္ထြက္မလာေအာင္ မနည္းတင္းထားရတယ္။ ေနာက္ဆံုးဘယ္လုိမွဆက္ထိန္းလို႔မရတဲ့အဆံုးပန္ကန္ကိုစားပြဲေပၚတင္ၿပီးသန္႔စင္ခန္းရွိရာကိုအေျပးသြားလုိက္
တယ္။ သန္႔စင္ခန္းထဲေရာက္ေရာက္ခ်င္းကၽြန္မထိုးအန္ေတာ့တာပဲ။ကၽြန္မအသက္ကို၀၀ရွဴသြင္းၿပီး ေနာက္ကိုအလွည့္ခါးေထာက္ၿပီးေဒါသတႀကီးၾကည့္ေနတဲ့ေမာင့္ကိုေတြ႔လုိက္ရတယ္။....မင္းကြာခဏေလးေတာင္
ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ဘူးလားတဲ့....သြားၿပီ။ ကၽြန္မလုပ္ခ်င္လို႔လုပ္လုိက္တာမဟုတ္ပါဘူးေမာင္ရယ္။ ေမာင့္ေမေမေလ...ငိုၿပီးေျပးထြက္သြားတယ္။ ခဏေနေတာ့ ေမာင္က ေမေမ့ေနာက္လုိက္သြားတယ္။

ကၽြန္မဘယ္လိုရွင္းျပရမွာလည္းေမာင္ရယ္။ ကၽြန္မတေနကုန္ေနရတာၾကည္ၾကည္လင္လင္မရွိဘူး။ ဘာမွလည္းစားလို႔မ၀င္ဘူး။ လုပ္ေဖာ္ေတြက ကၽြန္မကို ေဆးသြားစစ္က်ဖို႔တုိက္တြန္းတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ကၽြန္မေဆးသြားစစ္ျဖစ္တယ္...ကၽြန္မ၀မ္းသာ၀မ္းနည္းျဖစ္မိတယ္။ကၽြန္မဘာေၾကာင့္အန္တယ္
ဆုိတာ ေမာင္ေရာ၊ အေတြ႔အႀကံဳရွိတဲ့ေမာင့္ေမေမေရာ ဘာေၾကာင့္မသိရတာလည္း။ကၽြန္မ အားငယ္စြာနဲ႔ပဲေဆးရုံထဲကထြက္လာခဲ့တယ္။ ေဆးရုံအျပင္မွာေလ ေမာင့္ကိုကၽြန္မေတြ႔ရလိုက္တယ္၊မေတြ႔ရတဲ့ ၃ရက္ေလာက္အတြင္းမွာေမာင္ေတာ္ေတာ္ပိန္က်သြားတာပါလား။ ကၽြန္မေခၚဖို႔ျပင္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေမာင္ကကၽြန္မကိုေတြ႔သြားတယ္။ ေအးဆက္ဆက္အၾကည့္တခ်က္ၾကည့္ၿပီး ေမာင္လွည့္ထြက္သြားခဲ့တယ္။ ကၽြန္မ၀မ္းနည္းလိုက္တာ....စိတ္ကဘယ္လိုမွထိန္းထားလို႔မရေတာ့ဘူး။ေတြ႔ရာtaxiတစ္စီးကိုတားၿပီးတက္လိုက္
တယ္။မတက္ခင္ေမာင့္ကိုလွည့္ၿပီးကၽြန္မမွာေမာင့္ရင္ေသြးေလးလြယ္ထားရၿပီဆိုတာကိုေအာ္ေျပာလိုက္ခ်င္ေပ
မယ့္တကယ္တမ္းေတာ့ကၽြန္မမလုပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။တလမ္းလံုးကၽြန္မငိုလာမိတယ္။အိမ္ေရာက္ေတာ့ကၽြန္မဘာမွလည္း
မစားခ်င္ဘူး အိပ္ယာထဲပဲ၀င္ေခြေနခဲ့တယ္။ ကၽြန္မအရမ္းအားငယ္တာပဲ....အက်ယ္ႀကီးေအာ္ငိုလိုက္ခ်င္တယ္။ ေမာင့္ရင္ခြင္က်ယ္ႀကီးထဲမွာတိုး၀င္ၿပီးငိုပစ္လုိက္ခ်င္တယ္...ဒါေပမယ့္တကယ္တမ္းေတာ့ကၽြန္မအိပ္ယာခင္းစကို
စြဲကိုင္ၿပီးငိုေနခဲ့မိတယ္။

ရုတ္တရက္တခါးဖြင့္သံၾကားလို႔ၾကည့္လုိက္ေတာ့ေမာင္ရယ္ေလ...သူ႔ရဲ့ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ဘဏ္စာအုပ္ေတြကိုယူၿပီး
ကၽြန္မကိုအၾကည့္စိမ္းစိမ္းတခ်က္ၾကည့္ၿပီးထြက္သြားတယ္။ေအာ္...ေမာင္ရယ္ေမာင္ကအခ်စ္နဲ႔ေငြကိုလဲေတာ့မွာ
ေပါ့...။ေနာက္ေန႔ကၽြန္မေမာင္နဲ႔ေသခ်ာေဆြးေႏြးဖို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္ၿပီးေမာင့္ရုံးခန္းရွိတဲ့ေနရာကိုကၽြန္မလုိက္သြားတယ္။ ရုံးေရာက္ေတာ့ေမာင္ကေမာင့္ေမေမကားတိုက္မွဳျဖစ္လို႔ေဆးရုံလုိက္သြားတယ္ဆိုလို႔ကၽြန္မေဆးရုံကိုလုိက္သြားမ
ိတယ္။

ကၽြန္မေနာက္မွသိလုိက္ရတာကကၽြန္မတုိ႔ျပသနာျဖစ္တဲ့ေန႔ကေမေမဟာရြာကိုျပန္ဖုိ႔ကားဂိတ္ကိုအသြားလမ္းအ
ကူးမွာအဖက္ကေမာင္းလားတဲ့ကားက အရွိန္မထိန္းႏိုင္ပဲေမေမ့ကိုတုိက္လိုက္မိတာတဲ့။ေမာင္အမွီသြားေပမယ့္ မမွီလိုက္ေတာ့ဘူးတဲ့။ ေအာ္ေမေမရယ္ ကၽြန္မရင္ေသြးေလးေရာက္လာဖို႔ေမေမကထြက္ေပးသြားရတာလား။ ကၽြန္မဘယ္လိုေျဖရွင္းရေတာ့မွာလည္း။

ေမာင္ဟာေမေမ့နာေရးကိစတေလွ်ာက္လံုးကၽြန္မကိုစကားမေျပာဘူး။ နာေရးၿပီးသြားေတာ့လည္း ေမာင္စာ ေမေမ့အခန္းမွာပဲသြားအိပ္တယ္။အိမ္ျပန္ခ်ိန္လည္းေနာက္က်တယ္၊ျပန္လာရင္လည္းတကိုယ္လံုးအရက္နံ႔မႊံေနခဲ့တယ္။ တေန႔ေပါ့...ကၽြန္မအလုပ္ကအျပန္စားသားဆိုင္တခုမွာေမာင့္ကိုေတြ႔လိုက္တယ္။ေမာင္နဲ႔မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္မွာ
လည္းေကာင္မေလးတေယာက္ရွိတယ္။ ေမာင္ဟာေကာင္မေလးရဲ့ဆံပင္ေလးကိုပြတ္သပ္ေပးေနတယ္။ ကၽြန္မဘယ္လိုမွဟန္မေဆာင္ႏုိင္ဘူး၊ကားဆရာကိုခဏရပ္ခိုင္းၿပီးေမာင္တို႔စားပြဲရွိတဲ့ေနရာကိုကၽြန္မသြားလိုက္မ
ိတယ္။ ေမာင္တို႔စားပြဲေဘးကၽြန္မရပ္မိခ်ိန္မွာ ကၽြန္မမ်က္၀န္းထဲကမ်က္ရည္က်မလာခဲ့ပါဘူး။ ကၽြန္မဟာေမာင္တို႔ကိုစိုက္ၾကည့္ေနလုိက္တယ္။ေမာင့္ကိုတလွည့္ကၽြန္မကိုတလွည့္ၾကည့္ၿပီးေမာင့္ေကာင္မေလး
ကထြက္သြားမလို႔အလုပ္ေမာင္က ေကာင္မေလးလက္ကိုလွမ္းဆြဲၿပီးကၽြန္မကိုစိမ္းစိမ္းကားကားၾကည့္တယ္။ ေမာင္ရယ္....ကၽြန္မအဲ့ဒီေမာင့္ရဲ့အၾကည့္ကို စိတ္နာသြားတယ္။ ေမာင့္ကိုေရာေပါ့။

ေနာက္ပိုင္းကၽြန္မလည္းေမာင့္ကိုေျဖရွင္းဖို႔မႀကိုးစားေတာ့ဘူး။သူ႔ဟာသူေနခ်င္သလုိေန...ကိုယ္လည္းေနတက္သ
လိုေနလုိက္တယ္။ ေဆးခန္းလည္း ကိုယ့္ဟာကိုတေယာက္တည္းပဲေျဖရွင္းလုိက္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြက ကိုယ္၀န္ကိုျဖတ္ခ်ဖို႔အႀကံေပးေပမယ့္ကၽြန္မမလုပ္ရက္ခဲ့ဘူး။ကၽြန္မရဲ့ရင္ေသြးေလးဟာေမာင့္ေမေမအတြက္အ
ေရာ္ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။

ေမာင္ဟာအိမ္ကိုျပန္လာခ်င္မွျပန္လာတယ္၊တခါတေလလည္းအခန္းထဲမွာေမာင္ဟာသူ႔ပစည္းေတြ၀င္ယူထား
သလားမသိဘူး။ တခန္းလံုးရွဳတ္ပြလို႔ေနခဲ့တယ္။ တေန႔ေပါ့ ကၽြန္မအလုပ္ကျပန္အလာ ေမာင္က ဧည့္ခန္းမွာ စာရြက္တရြက္ေရွ႔ခ်ၿပီးမင္းကိုေျပာစရာရွိတယ္တဲ့။ကၽြန္မသိလိုက္ပါတယ္...ေမေမေသသြားၿပီးေနာက္ပိုင္းေမာင့္
ဆီကပထမဦးဆံုးၾကားလိုက္တဲ့စကားတခြန္းေပါ့။ကၽြန္မစိတ္ေတြေသြးေအးေနခဲ့တယ္...ေအးေအးေဆးေဆးပဲ
ကၽြန္မဦးထုပ္ကိုခၽြတ္တယ္၊အေပၚ၀တ္အက်ီကိုခၽြတ္ၿပီးခံုေပၚအတင္မွာကၽြန္မရဲ႔သိသာေနၿပီျဖစ္တဲ့ဗိုက္ေလးကို
ၾကည့္ၿပီ....ရီ မင္းမွာကိုယ္၀န္ရွိေနၿပီဟုတ္လား.... ကၽြန္မဘာမွျပန္မေျပာခဲ့ပါဘူး။ ေမာင္လိုခ်င္တ့ဲ လက္မွတ္ကို စာရြက္ေပၚမွာထိုးေပးၿပီးေမာင္သြားလို႔ရပါၿပီ။ေမာင့္စိတ္ႀကိဳက္လုပ္ႏုိင္ပါၿပီ...ကိုယ္၀န္အတြက္ေမာင္ဘာမွမပူပါနဲ႔
ကၽြန္မအားလံုးလုပ္ႏုိင္ပါတယ္လို႔ေျပာၿပီးအခန္းထဲ၀င္ခဲ့တယ္။

ေနာက္ပိုင္းေမာင္ဟာ သူ႔ရဲ့ရင္ေသြးေလးဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ေျပာင္းလည္းလာတယ္။ ေန႔တုိင္း အားရွိမယ့္ အစာေတြ၊ ေဆးေတြ ကေလးအတြက္အသံုးအေဆာင္ေတြ၀ယ္လာတယ္။ ဒါေပမယ့္ေလ ကၽြန္မစိတ္ေတြမလွဳတ္ရွားေနခဲ့ေတာ့ဘူး။စားေသာက္ဆုိင္မွာေတြ႔ခဲ့တဲ့ေမာင့္အၾကည့္တခ်က္နဲ႔တင္ ကၽြန္မခံစားခ်က္ေတြေသသြားခဲ့တာပါ။ညညဆိုေမာင့္အခန္းထဲကေနညည္းသံသဲ့သဲ့ၾကားရတယ္။ဒါဟာလည္း
ေမာင့္အက်င့္ပါပဲ...ကၽြန္စိတ္ဆိုးေနၿပီဆုိ ဖ်ားဟန္ေဆာင္ၿပီးညည္းျပတက္တာေလ။ ကၽြန္မကေတာ့ တကယ္ထင္ၿပီးစိတ္ပူေနရင္ေမာင္ကတဟားဟားေအာ္ရီၿပီးကၽြန္မကိုစေတာ့တာပဲ။...မရေတာ့ဘူးေမာင္ေရ....အဲ့ဒါေတြကအရင္က အခုေတာ့ကၽြန္မရွင့္ကိုစိုးရိမ္စိတ္နည္းနည္းမွမရွိေနေတာ့ပါဘူး။ေမာင့္ရဲ့ညည္းသံေတြဟာေနာက္ပုိင္းပိုၿပီးစိတ္လာခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္းေမာင္ဟာ ညညဆုိကြန္ပ်ဴတာတလံုးနဲ႔ အလုပ္ရွဳတ္ေနတက္တယ္။

တညေပါ့ ကၽြန္မဗုိက္အရမ္းနာလာတယ္၊ ကၽြန္မေအာ္သံၾကားေတာ့ေမာင္ဟာ ဒီအသံကိုေစာင့္ေနတဲ့အလား ေလအဟုန္နဲ႔ကၽြန္မနားကိုအျမန္ေရာက္လာခဲ့တယ္။ေမာင္ဟာကၽြန္မကိုေပြ႔ခ်ီကားငွားၿပီးေဆးရုံကိုအျမန္ပုိ႔ပါတယ္။ ေဆးရုံေရာက္ေတာ့ေမာင္ဟာကၽြန္မကိုေပြ႔ခ်ီၿပီးသားဖြားေဆာင္ကိုပို႔တယ္။ေမာင့္ရဲ့ေက်ာျပင္ေလးကိုမွီရင္းေမာင့္
ေလာက္ကၽြန္မအေပၚခ်စ္ႏုိင္တာဘယ္သူရွိအံုးမလည္းလို႔ကၽြန္မေတြးမိတယ္။သားဖြားလွည္းေပၚတက္သြားတဲ့
ကၽြန္မကိုစုိးရိမ္တႀကီးၾကည့္ေနတဲ့ေမာင့္ကို ကၽြန္မအားတင္းၿပီးၿပံုးျပလိုက္မိတယ္။

သားေလးနဲ႔က်မကိုၾကည့္ၿပီးေမာင္ပီတိေတြေ၀ေနခဲ့တယ္။ ရုတ္တရက္ေမာင္ဟာ ေပ်ာ့ေခြလဲက်သြားခဲ့တယ္။ က်မေလစိုးရိမ္တႀကီးဆရာ၀န္ေတြေအာ္ေခၚမိတယ္။ ဆရာ၀န္ႀကီးကေမာင့္မွာအသဲကင္ဆာရွိေနတယ္တဲ့။ ေမာင့္ရဲ့အသဲကင္ဆာဟာေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ကိုေရာက္ေနၿပီးတဲ့။ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့၅လထဲကေမာင့္အေျခေနဟာေတာ္
ေတာ္ဆိုးေနတာတဲ့။ အိုးကၽြန္မေလရုတ္တရက္ဆြံအသြားသလိုခံစားလုိက္ရတယ္။ ဒါဆို ညညေမာင့္ဆီကညည္းသံေတြဟာတကယ္ေပါ့။ကၽြန္မအိမ္ကိုအေျပးသြားၿပီးေမာင့္အခန္းထဲကကြန္ပ်ဴတာကိုဖြင့္
ၾကည့္မိတယ္။ေမာင္ေလ....သားအတြက္စာေတြအမ်ားႀကီးေရးထားခဲ့တယ္။သားကိုသူဘယ္ေလာက္ခ်စ္ေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္သားေလးေမြးၿပီးမွေသမယ္ဆိုၿပီးစိတ္ကိုတင္းထားခဲ့ေၾကာင္း၊ သားေလး ဘယ္အရြယ္မွာ ဘာလုပ္ဖို႔...အို....စံုလို႔ပါပဲ။ကၽြန္မကိုလည္းသားေလးဘယ္အသက္အရြယ္မွာဘယ္ဗူးေလးေပးေပးပါ...ရက္ဆြဲနဲ႔ခု
ႏွစ္ေတြထည့္ဖုိ႔မေမ့ပါနဲ႔လို႔လည္းမွာထားေသးရဲ့။ေမာင္ရယ္...ကၽြန္မေဆးရုံကိုအေျပးျပန္သြားၿပီးသားေလးကိုသူ႔
အေဖရဲ့ရင္ေငြ႔ေလးကိုမွတ္မိေအာင္ ေမာင့္ကိုယ္ေပၚတင္ေပးၿပီး ေမာင္ေရ သားေလးကိုတခ်က္ေလာက္ၿပံဳးျပေပးပါလို႔ေျပာေတာ့...ေမာင္ဟာ အားတင္းၿပီးသားသားကိုၿပံုးျပရွာတယ္။ ကၽြန္မေလမ်က္ရည္ေတြၾကားထဲကသားေလးနဲ႔သူ႔အေဖကိုအမွတ္တရျဖစ္ေအာင္ကင္မရာခလုတ္ကိုအျမန္ႏွိပ္
လုိက္တယ္။

ကၽြန္မၾကည့္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေမာင္ဟာ အသက္ရွိမေနခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ ေမာင္ေရ....ေမာင္.........................


ဇာတ္လမ္းေလးကေတာ့ ဒါပါပဲရွင္...ဒါေၾကာင့္ဘ၀ဆုိတာခဏေလးပါ၊ ဒီခဏတာေလးအတြင္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳကိုပဲရွာယူပါ။ျပသနာေတြကိုအၾကာႀကီးမေမြးထားပါနဲ႔။ႀကီးေသာအမွဳကိုငယ္ေအာင္၊ငယ္ေသာအမွဳကိုပေျပာက္ေအာင္ပဲႀကိဳးစားပါ။ အထင္လြဲမွဳေတြမမ်ားၾကပါနဲ႔၊ ရွိလာၿပီဆုိလည္း ေျဖရွင္းႏုိင္ေအာင္ႀကိဳးစားပါ။ မာန္မာနမထားပါနဲ႔၊ ရွိသင့္တာထက္ေက်ာ္ရင္ဘယ္အရာမွမေကာင္းပါဘူးရွင္။ အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္က်ပါေစရွင္။ ခ်စ္သူတိုင္း ခ်စ္ႏိုင္က်ပါေစရွင္။

ဇာတ္လမ္းျဖစ္တည္မွဳ.....

တေန႔ကသူမေလးသူငယ္ခ်င္းေျပာျပတဲ့ ဇာတ္လမ္းတိုေလးကိုအရမ္းႀကိဳက္လြန္းလို႔ေရးမွတ္ထားခ်င္တာရယ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္းျပန္မွ်ခ်င္တာေၾကာင့္ဒီေန႔မနက္ေစာေစာရုံးေရာက္ေရာက္ခ်င္းဘာအလုပ္မွမလုပ္ေသး
ပဲပို႔စ္ေလးတင္ႏုိင္ဖို႔ပဲတေခ်ာက္ေခ်ာက္ရုိက္ေနမိတယ္။ဟီဟီ...သူေဌးသိလုိ႔ကေတာ့ရုိက္ေပါက္ေနာ္...မတက္ႏုိင္
ဘူးေလ....လုပ္ခ်င္ၿပီဆိုခ်က္ခ်င္းလုပ္လုိက္ရမွေက်နပ္တာအက်င့္မို႔တေခါက္တေလေတာ့ခြင့္လႊတ္ေပးပါ။
....ဒီဇာတ္လမ္းေလးကို သူမေလးသူငယ္ခ်င္းေျပာျပမွၾကားဖူးတာပါ။ အကယ္ရ်္...တေနရာရာမွာ ေရးထားတာရွိရင္ပံုတူေရးမိတဲ့အတြက္ႀကိဳေတာင္းပန္ပါရေစရွင္။သူငယ္ခ်င္းေျပာျပတာကိုသူမေလးမွတ္မိသ
ေလာက္ျပန္ေရးတာျဖစ္တဲ့အတြက္အမွားပါေကာင္းပါႏုိင္ပါတယ္၊စာေတြကအမ်ားႀကီးရုိက္ရတဲ့အတြက္စာလံုး
ေပါင္းမွားခဲ့ရင္ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါရွင္.....